Prinsesang Aktibista

Para sa iyo Presidente Noynoy Aquino

2011-12-04T17:27:00.000-08:00

Marahil ay hindi na ninyo ako matandaan. Pero ako po ay nanawagan noon sa inyo ukol sa kapayapaan ng nakaraang taon.

Marahil ay sanay na kayo sa mga sulat ukol sa kapayapaan. Nakabibingi nga naman ang sigaw ng kapayapaan. Nagpapakita lamang na ang karapatan para sa katahimakan at walang madugong himagsikan ay hindi kailanman dapat talikdan.

Ako po ay isang simpleng mamamayang Muslim na kailanman ay hindi naghangad ng posisyon sa inyong pamahalaan. Hindi po ako mapulitikang tao nguni't ako po ay handang humakbang para sa tama at positibong pagbabago ng nakararami. Ayaw ko rin pong masangkot sa ma-padrinong kalakalan kaya't ang pagigiging makapangyarihan ay ipanauubaya ko na po sa mga taong marunong maglaro at magbayad magkamal lamang ng puwesto sa gobyerno.

Alam ko po kung saan ako nanggaling. Alam ko po ang ugat ko. Ang tanging pamana sa akin ng aking mga ninuno ay ang ipaglaban ang karapatan ng mg kapatid kong Muslim. Hindi po Maguindanao Kris ang hawak ko. Ang aking instrumento ay ang aking mga akda, mga titik na pinaghimay-himay ko upang mabuo ang isang salita--KAPAYAPAAN.

Sa mga nakalipas na panahon, nasasaktan po ako sa mga dumaraming biktima ng sagupaan sa pagitan ng mga sundalo at mga mujahideens--ang mga inosenteng sibilyan po, Kristiyano man at Muslim. Kailangan pa ba ang walang katapusang patayan?

Nalalaman ko po ang naganap sa Al-Barka, Basilan. Nabasa ko rin po ang mga artikulong naglalahad ng katotohanan kung paano ang totoong nangyari ukol dito.

Isa na rito ang akda ni Glenda Gloria.

http://www.newsbreak.ph/2011/10/23/your-war-our-fatal-assumptions/

Ang mga nangyayari po sa ilang bahagi ng Mindanao ay kagagawan ng iilan na kadalasan ay isinisisi sa iisang grupo at nagiging dahilan ng kamatayan ng maraming inosenteng sibilyan.

Pagod na po kami. Pagod na po ang mga Bangsamoro Muslims maghintay ng tunay na kapayapaan. Maraming pangako na ang lumabas sa bibig ng mga dating presidente ng Pilipinas pero hanggang ngayon ay patuloy pa rin. Ang usaping kapayapaan ay nagsimula sa taong 1997 sa pamumuno ng liderato ng probinsiya ng Maguindanao. Marami na pong napag-daanan ang usaping kapayapaan sa Mindanao.

Sumakabilang -buhay na po ang dati nitong pinuno na si Hashim Salamat. Hindi na ho bumabata ang mga nakikipag-usap sa pamahalaan na may matiwasay at obdyektibong pananaw o bukas ang isipan sa pakikipag-usap para sa kapayapaan.

Kapag sila ay mawala na sa mundo, maaaring ang papalit sa kanila ay mga mapusok na pag-iisip dahil sa kanilang kabataan.

Hanggang kelan pa ho ba ito? Hanggang maubos ang lahat ng Bangsamoro Muslims o palipat-lipat na lamang na usapin mula sa nakalipas na presidente hanggang sa uupo na baguhan. Paiba-iba po ang mga stratehiya ng bawat namumuno.. Napuputol po ang daloy ng pag-uusap sa kapayapaan dahil laging nag-uumpisa sa una o pag dumarating ang bagong liderato at patungo sa walang katapusan na usupan.

Pakiusap lang po Presidente Pnoy, maari po bang sa administrasyon ninyo ay mayroon ng solusyon ang problema sa Mindanao ukol sa karapatan ng mga Bangsamoro Muslims.

Ako ay sumasampalataya sa Diyos na ang buong Mindanao ay maging mapayapa ng tuluyan. Hindi naman buong Mindanao ay magulo sapagka't maraming parte ng Mindanao na mapayapa. Subali't ang Maguindanao, lugar ng aking mga ninuno, ay laging sakop ng madugong awayan.

Sana lang ay hindi masayang ang maliit na pag-asang aking pinanghahawakan.

BUWAYANG KAMALAYAN

2011-01-22T22:15:00.000-08:00

Malayang mag-isip si Jose kung ikukumpara sa ibang mga kabataan na tulad niya. Bakit nga ba tuwing kabataan ang pag-uusapan ay mabilis kumawala ang maling mga argumento tungkol dito. Mapusok at walang direksiyon. Iyan ang karaniwang pag-huhusga sa mga kabataan. Para bang lahat ng matatanda ay tuwid mag-isip at may direksiyon.

Nakakatawa.

Nakakapagod din ang karaniwang mag-isip. Ito ang mga utak na ayaw buksan ang iba pang bahagi ng rason sa kanilang munting daigdig. Mali at muling pagkakamali dahil sa baluktot na argumento.

Ang Jose ng kahapon ay nabuo sa pagsisikap at pagtitiis. Punong-puno ng buhay at malayang kumilos upang tugunin ang layunin. Sa argumento at pamantayan ng iba, mali ang maging aktibista. Mali ang magsalita ng hindi sang-ayon sa batas dahil tatawagin kang makakanan o kalaban ng gobyerno.

Bakit nga ba kapag mali ang pamamaraan ng liderato, subersibo ang tawag sa mga kritiko nito. Bakit may sari-sariling pananaw ang bawa't sektor ng lipunan na nakabase sa interest na pinuproktetahan nito.

OO nga naman, puno ng kulay ang ating masa. May pula, dilaw, berde at kamalayang itim. Asan ka dito?

Karamihan sa mga manunuri ay may dahilan din upang punain. Baluktot na katuwiran ay ginagamit upang itama ang pansariling adhikain na sumasagot lamang sa buwayang kamalayan.

Ang inyong manunulat po ay tinatawag ang isang pag-iisip na "buwayang kamalayan" kapag ito ay sumasagot lamang sa pansariling pangangailangan. Napakaraming ehemplo nito. Buksan at basahin ang pahina ng mga peryodiko at naroroon ang mga kasagutan.

Ang Jose sa artikulong ito ay maaaring ikaw, siya, sila o tayo. Gumagalaw tayong lahat sa isang demonstrayon ng pag-iisip na tila maayos sa panlabas nguni't kalakip nito ay baluktot at mala-buwayang kamalayan.

Nguni't kaya mong makawala. Simulan mo na kaibigan.

(Larawan mula sa net archive)

PINATAY NILA SI FRED SA LASAM CAGAYAN!

2010-10-04T01:00:00.000-07:00

Pinapatay niya/nila si Fred sa Lasam Cagayan. Si Fred na napakabait at mapagmahal na kapatid. Siya ay aking brother in-law, kapatid ng asawa ng aking nakababatang kapatid na lalaki.

Mabait na tao at inosente. Ayaw niya ng panloloko sa mga tao ng Lasam kaya't siya ay nagsalita ng puro katotohanan lamang.

Nagbubulag-bulagan ang lokal na pulisya ng Lasam, Cayagan. Ayaw magbigay ng kumpletong detalye sa pangyayari.

ITO PO ANG BUOD NG PANGYAYARI NA NAKASAAD SA INFO NG FACEBOOK PAGE PARA SA PAGKAMIT NG HUSTISYA PARA KAY FRED:

Ambit was an established businessman (store-owner) and a resident of Lasam, Cagayan. He was 39 years old, single, playful, free-spirited, and peace-loving.

At around 8 PM of 3 October 2010, a motorcycle without license plate carrying two men wearing full face helmets stopped in front of Ambit’s store. One of the men approached the store, shot Ambit on the abdomen, then turned away apparently to flee and make a runaway.

The hurt Ambit dropped to the floor and made urgent calls for help. Upon hearing him to be still alive, the man with a helmet turned back and shot Ambit again, this time hitting his chest.

The two men fled and Ambit was rushed to the nearby district hospital for initial resuscitation. But Ambit’s gunshot wounds were deadly, and he was immediately referred to Tuguegarao for more definitive management.

While being rushed to Tuguegarao, Ambit cried in deep pain for several times, until it eventually became apparent that his body couldn’t take it anymore and his strong determination to live couldn’t go beyond the seriousness of his wounds.

He lost a huge amount of blood and his blood pressure dropped along the way. They tried to revive him at the St Paul Hospital in Tuguegarao, Cagayan, only to die in less than an hour..

A bullet fired from a .45 caliber gun was recovered from his body. Another shell was found at the crime scene. Nothing was taken from his store.

Ambit’s death was cruel and unjust. It should not have happened, and should not have been allowed to happen in a humane and caring society that residents envision their community to be. We should not let this kind of violence happen again to anyone in our place!

It bears noting that the event took place at a time when there is an election gun ban. There are no checkpoints around Lasam.

As responsible and concerned citizens of our community, there are several things we can or must do:

First, the people responsible for the killing of Ambit should be apprehended and should be punished by the law of the land. They should not roam free and be of danger to other members of our community.

If you have information on the identity and whereabouts of the killers, or any other types of information that will help in the speedy resolution of the case, please report to our local police.

Let us regularly ask updates of police action and continue to cooperate on the matter.

Second, let us protect each other as a community. Let us know our neighbours and be wary of suspicious-looking people who come to our place.

Let us help to prevent another killing or violence happening in our midst. Cooperate with local police authorities to make our place safe, secure, and peaceful.

Third, log on at http://www.facebook.com/pages/Justice-for-Fred-Arthur-Ambit-Agatep-II/160960077256093?v=wall and support the call for JUSTICE FOR AMBIT! Be a member or supporter, and provide comments and/or information. When at the site, please avoid derogatory language and help make the e-atmosphere supportive and collaborative towards our shared goals.

Fourth, please continue to pray for justice for Ambit, and for the eternal repose of his soul

From supporters of “Justice for Ambit!” Movement.

Thank you all for your care and love for Ambit and for your commitment to make Lasam a safe and secure place to live in.

In loving memory of:

Fred Arthur “Ambit” Agatep II

11 January 1971 – 3 October 2010

SAMAHAN PO NINYO KAMI SA PAKIKIBAKA.

Kung kayo po ay nasa facebook ay sumali po kayo sa page na ito.

PARA PO ITO SA KATARUNGAN.PARA PO ITO SA LAHAT NG LASAMENYO!

Tao po si P-Noy at hindi Superman

2010-08-30T20:55:00.000-07:00

Ako po ay nagtataka sa walang katupasang panghuhusga sa kasalukyang presidente ng Pilipinas, si P-Noy o Presidente Noynoy Aquino. Ayon sa ABS-CBN, bumaba raw ang porsiyente ng tiwala ng mga pinoy kay P-Noy. Ang hindi ko lubos mawari ay bakit halos lahat ng mga maling pangyayari ay kailangang ibintang sa kanya.

Ano ho ba ang tingin ninyo sa Presidente, si Superman? Bakit naman ho kailangan na personal na tumugon si Presidente Noynoy sa nakalipas na hostage crisis na ginawa ni Rolando Mendoza? Ang ibig ba ninyong sabihin ay si Presidente Noy mismo ang mag-ala superman at pumagitna sa palitan ng bala? Nasaan ho dito ang balanseng pangangatwiran?

Sa isang matinong pagtingin sa situwasyon, iyon ho ay trabaho ng ating kapulisan at hindi tama na ang pangulo ang mag-ala pulis at makipag-barilan sa hostage taker.

Kahit ho ang pamamaril ay hindi dapat umiral kung kaya namang iresolba ang problema sa matiwasay na pamamaraan.

Mabalik tayo sa konsepto ng "Superman"...hindi ho superman si Presidente Noy. Nasa kapangyarihan lamang niya na mag-desisyon tungo sa tamang paraan upang lahat ng mga tao na sangkot sa nasabing insidente ay hindi malabag ang karapatan.

Mahirap pamunuan ang isang bansa na ang konsepto sa totoong pamumuhay ay tulad ng sine. Para bang isang sigaw mo lang ay nandiyan na si superman at biglang dudukutin ang hostage taker at isa-isang iligtas ang mga hostages. Hindi nga naman niya alintana ang mga bala dahil kayang-kaya niya itong salagin.

Iyon ho ang nasa sine! Nasa totoong buhay ho tayo.

May nagkamali sa situwayon, at totoong ang mga kapulisan natin ay hindi handa at may buong kaalamang harapin ang katulad na krisis.

Ang nasa kamay ng pangulo ngayon ay kung paano mapagtibay ang mga batas na higit na bigyan ng mas mabibigat na training sa mga kapulisan natin upang pag maulit muli ang ganoong situwasyon ay kayang-kaya nilang tugunan.

Pakiusap lang po...maging praktikal po sana tayo sa pagtingin sa mga pangyayari sa ating bansa. Walang sino mang pangulo na magnanais na mabahiran ang relasyon nito sa ibang bansa at maging sentro ng negatibong kritisismo.

Huwag po tayong mangarap ng superman na presidente. Magtulungan po tayo sa pagtingin sa ating kasalukuyang liderato ng balanse, makatotohanan at may praktikal na elemento ng realidad.

Na-hostage sa sariling reputasyon

2010-08-29T07:00:00.000-07:00

Malaki ang hampas ng ginawa ni Rolando Mendoza sa pambansang kapulisan ng Pilipinas. Hinila nitong pababa ang ating pan-daigdigang reputasyon, mula sa pagiging pala-utang, hanggang sa pananakop ng bus na sakay ay mga turista.

Hindi natin masisisi ang karamihan sa mga tsino na sabuyan ng masasakit ng salita ang mga Pilipino. Subali't mali naman na lahat tayo ay idamay. Hindi naman tayo puro mangmang.

Nais kong ibahagi ang aking patas na pagsusuri sa nasabing insidente. Patas, dahil mahirap na po kung makibahagi pa ako sa pagmumura ng karamihan. Hindi na maitutuwid ng mapapait na salita ang maling kaganapan, mula sa nang-hostage at ng mga nag-responde sa situwasyon.

Totoong matatapang ang ating mga kapulisan, subali't mas mahalaga ang usapang taktika sa mga katulad na krisis, hindi iyong sabog na katapangan. Dapat may sistema at matagal na pag-aaral ang binitiwang miyembro ng kapulisan upang tugunan ang nasabing kritikal na kaganapan.

Hindi bala at baril ang solusyon sa karamihan ng hostage situation kundi pamamaraang sikolohiyal na tutugon sa isang naliligaw na pag-iisip. Hindi puro alab ng damdamin kundi alab ng katiwasayan at kapayapaan ng negosasyon.

Ako po ay hindi pulis, pero sa mga pagkakataon na buhay ng mga tao ang nanganganib, bawa't minuto at kilos ay maselan...dapat magkadugtong ang hustisya sa karapatan ng lahat--ang nambiktima at ang mga biktima.

Isang Responsibilidad, Higit sa Karangalan

2010-06-08T16:25:00.000-07:00

By Princess Maleiha Bajunaid Candao

Isang malaking bahagi po ng aking ugat ay mula sa dugo ng isang tao na pinagmulan ng aking buhay, kung saan ang aking ninuno ay mula sa kanya. Siya po ay walang iba kundi ang lolo ng lolo ko, Si Sultan Muhammad Dipatuan Kudarat. Siya po ay mula sa dugo ng aking ama.

Mula sa aking ina, akay nito ang ugat ni Shariff Kabunsuan mula sa Hadralmouth, sa Yemen.

Ang aking pong ina na si BAI SAADA BAJUNAID CANDAO ay mula sa lahi ng Kindah Kingdom.

Hindi ko po nilalahad ito upang ipagmalaki ang aking bughaw na dugo mula sa mga magulang ko, kundi upang bigyang halaga ang dugo na dumadaloy sa aking kalamnan.

Pasasalamat sa aking kinamulatang prinsipyo at daan ng buhay.

Ito po ang aking kahapon at kinabukasan. Kapalaran na hindi hiningi ng pagkakataon kundi kaloob ng dakilang Maykapal. Ito ay isang responsibilidad higit sa karangalan.

Payak po ang aking pagkatao sa maraming bagay. Hindi po prinsesa ang pamamaraan ng aking pamumuhay. Hindi po ako nakaupo sa ginto o napakayaman sa pananaw ng iba.

Hindi po iyan ang sukatan ng dugong bughaw. Ang tunay na sukatan ng pagkatao ng kahit sinong nilalang, may dugong bughaw man o wala ay pagiging makatao. May makatuwiran at makabuluhan na alay sa mundong ito.

Hindi po ako ang prinsesa na mapili ng kaibigan o mapagmataas sa lahat ng bagay.

Ako po ay kaibigan ng kahit sino, Muslim man O kristiyano, dahil dinadakila ko po ang kapayapaan at pagkakaisa sa aking puso.

Ang desisyon na ilabas ko po ang katotohanan sa aking pagkatao ay upang bigyan ng pagpupugay ang aking ugat, at marahil dahil sa nag-uumapoy sa aking dibdib na nagnanais ng pagbabago na lantad sa aking harapan.

Marahil ang apoy na iyan ang pamana ng aking lahi upang tumulong sa isang positibong pamamaraan ng pakikibaka sa buhay. Isang paghahangad na mananatili sa aking kaluluwa...isang panata at pangako sa aking mga mahal na ninuno.

Maraming salamat kaibigan sa iyong panahon. Samahan mo sana ako sa aking adbokasiya tungo sa kapayapaan. Tungo sa pagkakaisa at pagsulong ng pagmamahal sa lahat ng tao saan mang bahagi ng mundo... kahit saan man makarating ang awit ng aking puso.

Pagmamahal Na Totoo?

2009-11-22T16:18:00.000-08:00

Maraming nagsasabi na maganda ako, minsan parang bola, minsan naman naniniwala ako. Marami kasing pamantayan ang ganda ng bawa't tao, at lalu't-lalo na ngayon na nabibili ang ganda dulot ng siyensya. Mas dama ko ang katotohanan sa isang matapat na tao kesa sa isang mapanlinlang na ngiti.

Hindi ko iniiwasan ang magmahal at mahalin. Sa isang pagbalik tanaw sa nakaraan, natuto rin akong magmahal at lagi naman akong totoo..subali't hindi ko kinakailangang tanggapin at mabuhay sa kasinungalingan at panlilinlang.

Lagi akong handang mag-paubaya at magparaya. Para sa akin, ang tipo ng pagmamahal na dapat ipaglaban ay isang pagmamahal na walang pagkukunwari at panloloko. Mahirap mahalin ang isang taong sinungaling. Para sa akin, gaano man kapangit ang katotohanan, kaya kong tanggapin at harapin ito. Ayaw ko sa mga taong hindi totoo.

Hindi ako perpekto, pero kaya kong maging higit pa sa kaya ko para sa taong mahal ko. Kaya kong ipaglaban at manindigan sa taong karapat-dapat. Pero heto na naman ang katanungan: sino ba ang karapat-dapat sa akin? Ang totoo..ang totoong tao.

Pakiusap lamang sa mga lalaking nais maging bahagi ng buhay ko. Tama na ang bola. Hindi mo ako makukuha sa magagandang salita. Mas naniniwala ako sa katapatan at kalinisan ng puso. Iyan ang isang salita na kaya kong panindigan.

Ang Konsepto ng Ramadhan

2009-09-05T20:03:00.000-07:00

Nais ko pong magbigay ng maikling pagpapaliwang ukol sa konsepto at aral ng buwan ng pag-aayuno o fasting ng aking mga kapatid na Muslim ng relihiyong Islam, na akin ring kinabibilangan. Bukod sa ito ang pinakamahalagang sukat ng pananampalataya sa Islam bukod pa sa iba pang aral ng propetang Mohamad (SAW), ito ay sumusukat rin sa pagiging totoo ng bawat Muslim.

Dalawang sukatan ng pananampalataya sa Islam ang nais ipahiwatig ng Ramadhan:

Una, ay ang sukatan ng disiplina sa isip at gawa ng bawa't Muslim. Sa buwan ng Ramadhan ay mahalaga ang pag-papairal ng disiplina sa isip at gawa ng isang Muslim. Maraming bawal na maaaring hindi kakayanin ng isang Muslim na may mahinang paninindigan.

Pangalawa, ay ang sukatan sa taimtim na pagsamba kay "Allah". Ang buwan ng Ramadhan ay alay para kay Allah. Lahat ng kilos ng isang Muslim ay kinakailangang sumasang-ayon sa mga turo sa banal na Koran.

WHAT IS RAMADHAN?

Kathang Pinoy sa Saudi Arabia

2009-08-26T18:14:00.000-07:00

Bilang isang Pilipino ay karangalan ng ating bansa na maibahagi sa buong mundo ang galing ng pinoy. Katulad na lamang ng likha ni Charlie B. Miranda na kasalukuyang nasa gitnang silangan.

Si Charlie ay isang dalubhasang sr graphics designer at sol soñab ang kanyang dinadala sa flickr hango sa kanyang pinagmulan sa Los Baños.

Ang kanyang likha sa potograpiya ay nabigyan ng karangalan ng ilathala ng Saudia Airlines sa kanilang inflight magazine noong May Edition 2009.

Narito ang larawan na iyon:

Ito ay kuha ni Charlie sa elephant rock doon sa Al Ula Saudi Arabia..

Binabati ko si Charlie at nawa'y magpatuloy pa ang kanyang tagumpay sa larangan ng potograpiya.

Pagbabago?

2009-06-19T18:55:00.000-07:00

Pagbabago ang sigaw ng karamihan. Sila naman ay dininig ng mga nanunungkulan, kaya't hayan meron ng CON-ASS. Sa maikling salita, ang panawagan sa pagbabago ay salungat sa kahulugan ng bawat sektor. Bakit nga ba lubhang napakahirap pag-isahin ang tunay na diwa ng pagbabago? Bakit kinakailangan pang bawa't sektor ay may sari-sariling interpretasyon.

Ayon sa may mga kredibilidad na opinyon, IISA lamang daw ang dapat na magpatupad ng iisang diwa ng pagbabago upang maisaayos ang lagay ng bansang Pilipinas. Ito daw ay ang mga nanunungkulan sa pamahalaan. Subali't hindi ba ninyo napapansin na mas marami ang awayan at sisihan kesa sa pagkilos ng solido at totoo tungo sa salitang pagbabago. Ano ba ang ugat ng kinakailangan tukuyin upang higit na maintindihan ng nakararami ang hakbang tungo sa diwang ito?

Nais kong marinig ang iyong opinyon. Tuloy sa aking blog at ihayag ang iyong saloobin.

Ang Swine Flu

2009-05-03T18:14:00.000-07:00

Ito ay isang uri ng sakit na mula sa baboy na naikakalat sa mga tao. Isang panibagong tuklas ng medisina na nagdulot ng pagkatakot sa mga mamamayan sa buong mundo.

Ang unang naging biktima ng sakit na ito ay mula sa bansang Mexico at lumalaganap na ang nabibiktima nito. May mga naiulat ng namatay sanhi rito.

Narito ang kadagdagang kaalaman ukol dito.

Tumungo sa pahinang ito.

Maganda ka ba?

2009-03-31T17:38:00.000-07:00

Ano ba ang konsepto mo ng ganda? Matangos na ilong, makinis at maputing balat at mala-gitarang hugis ng katawan? Napapalingon ba ang mga lalaki o humahaba ang leeg sa kahahabol ng tingin sa iyo? Madalas ka bang maligawan o di kaya ay nagugustuhan ng mga kaibigan mo at hindi nila kayang maging kaibigan mo lang? OO ba? Hmm, maganda ka nga at kaakit-akit pa.

Malinis ba ang kalooban mo? Naiinggit ka ba sa mas maganda sa iyo? Gusto mo bang meron ka rin tulad ng pag-aari ng iba? Gusto mo bang lagi kang lamang sa iba, sa damit, sapatos, bag at mga iba pang layaw ng katawan? Ikaw ba iyong tipo na sarili muna bago ang iba? OO ba? Hmmm, maganda ka nga ba?

Totoo ka ba o madalas kang nagkukunwari sa harap ng iba? Madalas ka bang ngumingiti subali't kapag nakatalikod ang iba ay nagkakalat ka ng masasamang salita ukol sa kanila? Bolera ka ba? Lagi kang nagsasabi ng hindi totoo para mabilog mo lang ang ulo ng iba? Hmmm, maganda ka nga bang talaga?

Matalino ka ba? Maaaring oo, pero hindi ka totoo. Kaakit-akit ka nga, maaaring totoo pero hindi ka mabait. Sa aking palagay ay hindi ka maganda.

Katabaan= kahihiyan?

2009-03-26T20:30:00.000-07:00

Bakit kaya karamihan sa mga kababaihan ay halos hindi makatulog at makakain magmukhang kaakit-akit lamang? Gustong laging parang gitara ang hubog ng katawan. Mahirap makamtan ang ganitong ganda ng katawan kapag ikaw ay isang ina at halos lahat ng oras mo sa buhay mo ay naka-sentro sa mga anak mo at asawa. Maliban na lamang kapag ikaw ay isang misis na may kaya at walang problema sa pagiging pamilyada. Madaling maging maganda kapag ang isang tao ay masalapi.

Ang lugmok sa kahirapan ay mga babaeng may-asawa nguni't sila ay hikahos sa buhay. Walang salapi para sa pagkain at lalong-lalu na para sa layaw ng katawan.

Tama na hindi mo dapat ipagwalang-bahala ang iyong kaanyuan dahil tiyak na "mambababae" si mister. Ito ang madalas mong marinig sa mga kababaihan na tulad mo. Pero may mali sa ganitong pananaw. Para bang iisang anggulo lamang ang pagsasama ng mag-asawa. Kailangan ng isang malalim na pagsusuri rito.

Huwag ka sana malulungkot misis, nagsasabi lamang po ako ng totoo. Bago po kayo mawalan ng katinuan, huminto ka muna sa iyong ginagawa at tayo po ay mag-usap.

Heto po ang katotohanan.

Ang pag-aasawa po ay isang pangako sa pagitan ng mag-asawa at sa Diyos upang maprotektahan ang kabanalan ng pamilya. Subali't dahil nga sa likas sa tao ang pagiging mahina, karamihan sa mga kalalakihan ay sumusuko sa temptasyon ng laman.

Ito ay marahil na rin sa kakulangan ng pananampalataya sa Diyos at sa pagnanasa ng bagong kasiping kahit na ito ay mali.

Napakaraming mga kababaihan ngayon ay nagbebenta ng laman kapalit ng maliit na halaga mairaos lamang ang kani-kanilang pamilya. Para bang ang bentahan ng laman ay parang bentahan ng karne sa palengke. Maruming paraan ng paghahanap-buhay. Kapalit nito ay karangalan.

Ano ang aking punto? Na ang mga kalalakihan ay likas na mahina sa tukso.Mapaghanap ng sariwa at batang kasiping na ayon sa mga pananaliksik ay dagdag sa kanilang konsepto ng pagiging "macho". Salungat nga naman sa pagiging "machonurin".

Nakakatawa lamang dahil kung sila ay mapaghanap ng wala sa asawa ay hindi naman nila nakikita ang wala sa kanila. Iyan ng tinatawag na "double standard of morality"--laging may pang-unawa ang lipunan sa mga lalaking babaero subali't pang-aalipusta naman sa mga babaeng nagkasala sa mata ng tao.

Huwag nating idamay ang katarungan ng Diyos dahil ang nagkasala at kasalanan sa pang-huhusga ng poong maykapal ay patas at walang kinikilingan.

Eh ano kung mataba ka? Dapat mo bang ikahiya? Bago mo isiping magpa-lipo o gawing mala-gitara ang hugis ng iyong katawan, isaalang-alang mo muna ang gastusin ng iyong pamilya.

Kinakailangan bang lagi kang seksi para tanggapin ka ng iyong kabiyak ng buong puso? Totoo ba ang pagmamahal na dumedepende sa hugis ng katawan?

Hanggang kelan mo kailangang maging seksi sa harap ng asawa mo at mahalin ka maging sino ka man?

Suriin mong mabuti ang situwasyon. Maaaring problema sa iyo ang hugis ng iyong katawan dahil sa takot mong bigla kang iwanan ng iyong kabiyak o ipagpalit ka sa iba na mas maganda at kaakit-akit. Hanggang kelan ka matatakot?

Nasisigurado mo bang kapag seksi ka na ay sa iyo pa rin ang kanyang atensiyon?

Maaaring makatulong ng panadalian subali't ang pang-matagalan na katotohanan ang dapat mong bigyan ng pansin.

Hanggang kelan mo pasarapin ang mata ng iyong asawa masigurado lang na hawak mo siya? Mahal ka kaya niyang talaga?

Kung mahal ka ng iyong asawa, mamahalin ka niya maging sino ka man.Kung dapat kang magpaganda, gawin mo iyon para sa sarili mo at hindi para kaninoman.

Kung lagi kang manlilimos ng atensiyon gamit ang iyong kagandahan panlabas, tiyak na ikaw ay masasaktan dahil walang siyensiya na kayang patigilin ang pagtanda at pagbabagong anyo ng kahit sino. Maaari kang pabatain ng siyensiya ng sampung taon sa kasalukuyan mong edad, subali't hindi mo maiiwasan na ang buhay mo ay may hangganan.

Ang nais ko lang ihabilin sa iyo kaibigan ko, suriin mo ang katotohanan at harapin ito ng buong tapang. Huwag magtago sa pagpapaganda ng panlabas na anyo. Harapin ang sarili mo, at ang mga taong nagsasabing mahal ka. Dapat mong tiyakin na ikaw ay hindi nanlilimos ng pagmamahal upang maging buo lamang.

Maging buo ka sa sarili mo, maging sino ka man.

May Bukas Pa

2009-03-19T17:19:00.000-07:00

Ako po ay isang masugid na tumatangkilik sa isang soap opera sa telebisyon na ang pamagat ay"May Bukas Pa". Ito ay ginagampanan ng isang karakter ng isang bata na ang pangalan ay si "Santino".

Maganda ang aral na naibibigay nito dahil ito ay nanghihikayat ng taimtim at buong pagsamba sa poong maykapal.

Ang buod ng kuwento ay umiikot kay Santino, ulila sa magulang at inampon ng mga pari matapos itong mapulot ng isang matandang lalaki na kusang hinatid ang sanggol sa simbahan.

Dahil lumaki na may taimtim na pananampalataya sa Diyos, si Santino ay nagkaroon ng personal na komunikasyon sa Diyos, na tinatawag niyang "bro".

Sa unang tingin ay mapapangiti ka dahil isang himala ang mga pangyayari na maaaring sumagot ang Diyos sa isang nilalang o makausap itong parang isang kaibigan.

Kung susuriing mabuti ang lakip na mensahe ng nasabing kuwento ay iisa lang ang iyong mababasa rito--na ang Diyos ay nasa ating tabi at makikinig sa atin kung tayo ay lalapit sa KANYA.

Bilang isang Muslim, ang konsepto ng aking pananampalataya ay mula sa puso at naniniwala akong ang "Allah" ay laging bukas ang KANYANG pinto sa mga naniniwala sa KANYA.

Bagama't kristiyanismo ang nakalarawan sa buong kuwento, sa isang may malawak na pag-iisip, maaari nitong ituring na ang pagpapatibay ng pananampalataya sa Diyos ay dapat na panatilihin sa puso at isip sa panahon ng pagsubok maging ikaw may ay isang Muslim o Kristiyano.

Salungat ang kuwentong ito sa "Atheism" o ang hindi paniniwala sa Diyos. Isang bagay na hindi dapat umiral sa puso at isip ng sino man dahil lahat ng bagay dito sa mundo ay iisa lang ang pinagmulan-- ang pananampalataya na may Diyos na makapangyarihan na tanging gabay sa tama at makatuwiran.

May isang kabanata sa soap opera na ito na nagpakita na ang mga "makasalanan" na pari sa kani-kanilang mga nakaraan ay lubusang nagbago at tinahak ang daan ng kabutihan dahil sa kanilang paniniwala sa Diyos.

Ang isang mahalagang aral sa kuwento ng "May Bukas Pa" ay ang hindi pagiging mapanghusga sa isang makasalanan kung hindi ang pag-unawa sa kahinaan ng tao at paniniwala na may kakayahan itong magbago. Pinagtitibay rin ng mensahe sa soap opera ang pananampalataya sa Diyos sa paraan ng pagiging makatao at mapagmahal sa kapwa.

Madaling sabihin pero mahirap gawin para sa mga hindi naniniwala sa likas na kabutihan ng tao.

Larawan:Mula rito.

Women are CAPABLE

2009-03-18T18:05:00.000-07:00

This is an image taken from yahoo showing a scene in TERMINATOR 2: JUDGMENT DAY with Linda Hamilton, 1991 from Â©TriStar. The photo was courtesy of Everett Collection

Women are capable of anything once they set their mind onto something. They can be fearless fighters of truth and can give their lives for a cause.

Do not treat women as mere objects of physical pleasure for they are more than capable of what you expect them to be.

DARE THEM NOT!

Ander de Saya

2009-03-17T18:44:00.000-07:00

Ander ka daw?
masama ba?
Tao nga naman
Makitid ang isip!
Masunurin na asawa
Akala kinakawawa

Mapagmahal sila
Maingat sa salita
Mapag-arugang kilos
Tanda ng respeto
Sa asawang mahal

Totoong lalaki
ang mapagkumbaba
Mahinahon sa kilos
Pino at hindi gasgas
Iniaalay ang puso
sa asawang giliw
sunod-sunuran man
tanda ng pagmamahal

Kumusta Ka Na?

2009-03-12T18:21:00.000-07:00

Kumusta ka na?
Ikaw pa rin ba iyong burara
Kalat dito kalat doon
sabog yata ang iyong dinamita
Para kang bomba
Laging sabog ang dinadaanan

Kumusta ka na?
Salamat sa iyong paglisan
Lumaya ako sa isang katangahan
Salamat na lang at di ako napabilang
sa listahan ng iyong mga biktima..

Kumusta ka na?
Mamamatay-tao ka pa rin ba?
Paano na ang mga bangkay
Sa ibaba ng iyong hagdanan
Hindi ka ba minumulto?
Ng iyong agnas na bangkay?

Kumusta ka na?
Ayaw ko ng malaman.

Eleksiyon 2010

2009-03-03T15:26:00.000-08:00

Ang nasa larawan po ay ang inyong lingkod na kuha noong 1993. Pinapanood ko po ang ang pagsasayaw ng ilan sa mga "bakwit" sa probinsiya ng Maguindanao bilang alay nila ng pasasalamat dahil sa tulong na kanilang natanggap mula sa aming tanggapan dahil sa kanilang situwasyon.

Narito na naman po ang maruming tagisan ng dunong at papularidad na nakaambang kakagatin ang mga mamamayang Filipino sa leeg.

Kailan po ba naging malinis ang proseso ng eleksiyon dito sa ating bansa? Bukas po ang ating mga mata sa katotohanan na lamangan o paisahan ang madalas na umiiral kapag dumarating na ang halalan.

Punong-puno po ang baul ng aking alaala at marami po akong maikukuwento.

Subali't ako po ay hindi muna maglalahad ng mga detalye dahil sa maraming dahilan. Sapat na po muna ngayon na ako ay tatayong mulat at hindi bulag sa mga kaganapan dito sa ating bansa.

Isang katanungan lamang po ang aking iiwanan na patama sa mga nais magkamal ng kapangyarihan sa pamamagitan ng eleksiyon: TOTOO KA BA?

Nasaan na si Pedro Penduko?

2009-03-01T16:55:00.000-08:00

Nasaan na si Pedro Penduko? Batid nating lahat na si Pedro penduko ay isang simbolismo ng hustisya na maituturing nating mabigat na pangangailangan ng bawa't mamamayang Pilipino.

Si Pedro Penduko ay mula sa mapagkathang isip ni Francisco V. Coching na unang pinakilala nito ang katauhan ni Penduko sa Liwayway Magazine. Si Penduko ay isang bayaning pinoy na mababasa sa mga libro at komiks at mapapanood sa telebsiyon at mga sinehan.

Ang tanging nakakaaliw sa konsepto ng "Pedro Penduko" ay ang karuwagan sa karakter nito nguni't handa naman siyang lumaban sa may masasamang kalooban.

Siya ay may hawak na anting-anting o (amulet) na nagbibigay ng lakas at kapangyarihan sa kanya. Nagpapahiwatig lamang ba ito na ang katapangan ni Pedro ay wala sa kanyang pagkatao dahil umaasa lamang ito sa nasabing anting-anting?

Kung ating susuriin ang mensahe ng karakter na akda ni Conching, makikita natin na hindi handlang ang karuwagan sa pagkamit ng hustisya. Sa isang banda, dapat rin nating ipaglaban ang kabutihan na hindi umaasa sa isang anting-anting sapagkat't ito ay mula sa labas ng ating pagkatao.

Batid nating lahat na ang pinakamahalagang agimat na kinakailangan nating dalhin sa ating mga puso at isip ay ang taimtim na pananampalataya sa Maykapal upang tayo ay Kanyang gabayan sa tama at kabutihan.

Larawan:Mula rito

Ang Pangil Sa Lumang Diyaryo

2009-02-23T22:12:00.000-08:00

ni Bai Maleiha B. Candao

Nakilala ni Janet si Efren dahil sa isang kaibigan sa kolehiyo. Mabait na tao si Efren kaya madaling nahulog ang kalooban ni Janet dito. Hindi nagtagal ay naging malalim ang kanilang pagsasama hanggang sa nagyaya ng kasal si Efren. Dahil nga sa mahal na ito ni Janet ay hindi nagdalawang-salita ang lalaki.

May kaya ang mga magulang ni Efren sa probinsiya. Nagpasiya ang mag-asawa na doon na manirahan dahil mahirap ang buhay sa lungsod. Sa probinsiya ay tiyak na kaya nilang pagyamanin ni Efren ang naiwan na kabuhayan ng mga magulang nito.

Subali't salungat ang mga pananaw ng mga kaibigan ni Janet lalu't lalo na ang mga magulang nito. May hiwaga raw na bumabalot sa pagkatao ni Efren. Tahimik ito at madalas ay biglang nawawala tuwing pagsapit ng gabi. Eto ang naging obserbasyon ng mga kasamahan nito na kasamang nanirahan ni Efren sa Maynila sa isang dormitoryo.

Bagama't may kaya ang mga magulang ni Efren ay pinili pa rin nitong mamuhay ng simple at hindi angat sa iba. Pala-kaibigan kahit misteryoso.

Hindi pinakinggan ni Janet ang mga sinabi ng kanyang mga kaanak at mga kaibigan. Wala siyang kakaibang napupuna kay Efren liban na lamang sa lubos na pagmamahal nito sa kanya.

Malaki nguni't luma na ang mala-palasyong bahay ng mga magulang ni Efren. Halatang mayaman sila dahil lahat ng kanilang mga muwebles ay antigo, ito ang pumasok sa isip ni Janet. Marahil , aniya, tiyak na milyones ang minana ni Efren mula sa kanila.

Maraming katulong ang dinatnan nila Janet ng sila ay dumating mula sa Maynila. Maasikaso ang mga ito subali't napakatahimik nila. Hindi sila katulad ng ibang mga naninilbihan sa mga mayayamang pamilya na mausisa at minamatyagan ang lahat ng kilos ng mga amo nito. Marahil ay dahil sa ang mga ito ay mga malalayong kamag-anak ni Efren.

May oras ang pagkain nila dahil madalas ay nawawala ang mga katulong pagsapit ng alas-siyete ng gabi. Hindi na nag-usisa si Janet kay Efren dahil ayaw niyang maisip ng kanyang asawa na may iniisip siyang masama ukol rito. Wala naman siyang problema sa umaga dahil lahat sila ay naroroon upang tugunan ang kanilang mga pangangailangan. Maliban na lamang pag sumapit na ang nasabing oras dahil mag-isang inaaruga ni Janet sa Efren.

Madalas ang mga kaganapan na iyon. Patuloy na namuhay ng maayos sila Efren at Janet sa probinsiya ng mariwasa dahil sapat ang salapi na minana ni Efren upang ipagpatuloy na lamang ang pamamalakad sa naiwang hacienda ng kanyang ama at ina at hindi na niya kailangan pang mamasukan upang kumita.

Isang araw ay nagpaalam si Efren upang maglakbay sa kalapit-probinsiya upang dalawin raw ang puntod ng mga magulang nito. Gustong sumama ni Janet subali't siya ay nagdadalang-tao at hindi makabubuti sa kanya at sa kanyang dinadala ang mahabang biyahe. Sumang-ayon siya nguni't nabanggit niya sa kanyang asawa na wala siyang makakasama sa malaking bahay na yaon kapag sumapit na ang alas-siyete dahil nawawala na ang mga katulong.

Sa halip na mag-alala ay tumawa lamang si Efren. "Huwag kang mabahala mahal ko, nasa paligid lamang sila".

Hindi malinaw kay Janet ang tinuran ni Efren. Subali't hindi na niya nagawa pang mag-usisa dahil nagmamadaling umalis ang kanyang asawa.

"Gaano ka katagal na mawala, Efren?...Efren, efren..!

Ang bilis nakaalis ni Efren. Hindi na nagawang habulin ni Janet dahil sa napakataas ng hagdanan na nagdurugtong sa kanilang kuwarto at sa may ibaba ng kabahayan.

Akala ni Janet ay may pagkakataon na siyang lumabas upang makilala ang mga kapitbahay subali't mukhang lantarang siyang iniiwasan ng mga ito. Banaag sa kanilang mga mukha ang takot at tila kahit sulyap sa kanilang pamamahay ng mga nagdaraan sa kalye ay hindi magawa ng mga ito.

Maraming tanong sa kanyang kaisipan na kailangan niyang bigyan ng kasagutan. Sinimulan niya ang pagmamasid.

Kakaiba ang amoy ng simoy ng hangin paakyat sa kanyang kuwarto. Tila mga naagnas na balat ng isang hayop na hindi niya mawari kung ano. Subali't kapag siya ay tumungin sa hardin ay pawang mga magagandang mga bulaklak ang bumabalot sa kanyang paningin. Sa tagpong iyon ay hindi namalayan ni Janet na siya ay nakatulog.

Nagising siya at madilim na ang kanyang kuwarto. Tinignan niya ang orasan at limang minuto na ang lumipas ng tumunog ang orasan sa kabayahan tuwing alas-siyete na ng gabi. Nakahanda na ang mga pagkain sa mesa at halos lahat ng kanyang kailangan ay naroroon na sa hapag-kainan.

Katulad ng kanyang inaasahan ay wala na ang mga nagsisisilbi.

Hindi makatulog si Janet. Para siyang kinikilabutan. Hindi niya ito pinansin dahil may naaninag siyang lumang diyaryo na nakaipit sa isang libro malapit sa kanyang kama. Mukhang sadyang inilapag iyon sa kanyang tabi. Wala naman iyon doon bago siya nakatulog.

Binasa ni Janet ang nakasaad sa diyaryo.

Nagmadaling nag-impake si Janet dahil kinakailangang makaalis siya sa pamamahay na yaon bago dumating ang mga katulong kinabukasan. Natitiyak ni Janet na matatagalan pa si Efren kaya kailangan na niyang kumilos.

Nakarating si Janet sa Maynila at tumuloy agad ito sa bahay ng kanyang mga magulang. Halos hindi na niya kayang magsalita dahil sa takot. Nagkulong ito sa kuwarto at tahimik niyang iniyakan ang biglaang desisyon na iwan si Efren.

Samantala, sa bahay ni Upe, ang isa sa mga katulong nila Efren na kasamang nawawala tuwing alas-siyete ng gabi ay lihim na nagdiwang. Alam niya na kinailangan na niyang gawin iyon upang mailigtas si Janet at pati na ang kanyang magiging anak.

Si Upe ang nag-iwan ng diyaryo sa tabi ng kama ni Janet. Nais na sana niyang gawin iyon sa unang araw pa lamang ng kanilang pagkikita ni Janet subali't alam niyang siya ay hahandlangan ni Efren.

Si Upe ay naging isang bampira dahil sa pamilya ni Efren. Tuwing alas-siyete ng gabi ay nawawala silang lahat dahil sa kanilang pagbabagong anyo. Alam ito ng mga kanayon nila subali't takot ang mga ito magsalita dahil buhay nila ang kapalit.

Marahil, sa isip ni Upe, ay wala na roon si Janet. Kailangan niyang iligtas ang kanyang sarili bago siya tuluyang maging tulad nila. Si Upe ang inatasan ni Efren na ihalo ang isang likido sa inumin ni Janet upang tuluyan itong maging tulad ni Efren. Subali't hindi ito ginawa ni Upe. Lihim nitong pinalitan ang kanyang pinapainom kay Janet.

Ang likidong iyon ang tanging daan upang maging bampira si Janet. Hindi niya ito makukuha sa pamamagitan ng pagpapakasal kay Efren dahil maging si Efren ay hindi naging bampira dahil namana niya ito. Subali't panata ng pamilya ni Efren na ang likidong yaon ang instrumento upang maging ganap na bampira ang bawa't miyembro ng kanilang angkan. Ito ay isang panata ng kanilang pamilya kapalit ng salapi at kapangyarihan na kanilang tinatamasa mula sa hari ng kadiliman.

Ang likidong iyon ang iniinom ng bawa't miyembro ng pamilya ni Efren upang maging ganap ang kanilang panata.

Namatay ang mga magulang ni Efren dahil sa kagagawan ng kanyang ina. Nagpakamatay ito matapos niyang patayin ang ama ni Efren upang pigilan ang pagkalat ng kasamaan.

Sa Maynila ay umiiyak pa rin si Janet. Hindi niya alam paano niya umpisahan ang pagtatapat sa mga magulang. Nabasa niya lahat sa lumang diyaryo na iniwan ni Upe ang mga sagot sa misteryo sa buhay ng kanyang asawa.

Nguni't kailangan niyang ipagtapat sa mga magulang ang katotohanan. Sila na lamang ang natitirang lakas ni Janet upang labanan ang kadiliman. Sa tulong ng kanyang pananampalataya sa Diyos ay tiyak na kaya niyang harapin ang nasa dako pa roon.

Anak pinatay ang ama: Sino ang may sala?

2009-02-19T15:58:00.000-08:00

Makuwento ang buhay ng bawa't nilalang. Bawa't isa sa atin ay may sari-sariling kulay ng buhay na tinatahak. Sabi nga nila, huwag pamarisan ang mali ng iba, sa halip ay laging gumawa ng tama. Madaling magbitaw ng mga salita subali't napakahirap manindigan, lalu't lalo na kapag ang isang tao ay walang prinsipyo.

Naganap ang kasong ito noong taong 1999 dito sa Pilipinas sa isla ng Luzon. Sangkot dito ang isang pamilya na nag-iwan ng isang katanungan sa isip ng bawa't makatao at mahustisyang mamamayan.

Si Tomas (hindi tunay niyang pangalan) ay mabait na ama subali't kapag tuwina siya ay nalalasing sa alak ay mabigat ang kanyang mga kamay at nakakasugat ang mga salitang kanyang binibitiwan sa kanyang mga kasambahay.

Ito ang natanim sa isip ng kanyang anak na lalaki na itago natin sa pangalang Joseph. Labing-isang taong gulang pa lamang si Joseph nguni't naging bulag at piping saksi siya sa pananakit ng kanyang ama sa kanyang ina at maging na rin sa kanya at sa kanyang mga kapatid.

Batid ng kanyang ina ang dala ni Joseph na poot sa kanyang dibdib. Lihim nitong nabanggit sa kanyang ina ang pagnanais nitong patayin ang kanyang ama. Marahil na rin sa paghihirap ng kanyang ina ay hindi na nitong nagawang pigilan ang anak na huwag isagawa ang maling pag-iisip na iyon. Isa itong napakalaking pagpapabaya sa parte ng ina ni Joseph dahil hindi nito naituwid ang kasalanan na naiisip ni Joseph sa panahong iyon na pilit kumakawala sa matino nitong pag-iisip.

Naganap ang nakaririmarim na tagpo sa buhay ng nasabing pamilya ng umuwi ng bahay isang gabi si Tomas, lasing at mabalasik. Hindi na napigilan ni Joseph ang kanyang sarili at naisagawa niya ang pagpaslang sa kanyang ama sa pamamagitan ng isang matalas na punyal, sumugat sa puso at kumitil sa buhay ni Tomas.

Sa pangyayaring ito ay may dalawang katanungan: Sino ang may sala, si Joseph o ang kanyang ina? Maituturing bang pagpapabaya ng kanyang ina ang hindi nito pagpigil kay Joseph?

Ano ang maaaring dahilan ng pagsawalang-kibo ng kanyang ina? Ito ba ay marahil sa inakala niya na hindi kayang isakatuparan ng kanyang anak ang pagnanais nitong patayin ang kanyang ama? Sino ang may higit na kasalanan sa kasong ito? Si Joseph ba na pumatay sa sariling ama o ang kanyang ina na hindi kumilos upang pigilan ito?

Sa panahong naganap ang krimen na ito ay hindi pa magawang ibilanggo ng mga awtoridad si Joseph dahil sa napakamura pa nitong edad.

Babalangkasin sa husgado ang mga detalye ng nasabing kaso. Tiyak na kasama sa kakasuhan ng kamag-anak ni Joseph ang kanyang asawa.

Naniniwala ako na ang bawa't ina ay may responsibilidad na pangalagaan ang pag-iisip ng kanyang mga supling. Nasa balikat niya ang pagtutuwid sa kanilang maling kaisipan at gabayan ang bawa't hakbang ng kanilang mga paa sa buhay.

Ang naging ugat sa nasabing kaso ay ang maling pag-iisip na hindi naituwid sa mabilis na pagwawasto rito. Parang sakit na pinabayaang lumala, ito ay nagtapos sa isang madilim at masakit na kuwento.

Alon

2009-02-12T17:27:00.000-08:00

Umaalog-alug. Alon ng buhay at kabihasnan. Ramdam mo ba ang hampas ng katotohanan? Huwag sanang baluktutin ang kuwento at bigyang laya ang inosenteng mukha ng mga kaganapan.

Isang simpleng idolohiya ng katotohanan: ang tao ay hindi perpekto kaya siya ay nagkakamali. Ang tinutukoy na kamalian ay maitutuwid dahil ang tao ay may kakayahan upang baguhin ang kanyang pananaw. Ang isip ay hari ng pagkatao, kaya niyang gumawa at pumatay ng idolohiya. Mabubuhay ang isang paninindigan hindi dahil sa lakas ng katawan kung hindi dahil sa kaisipan.

Nakalimutan mo na ba si Apolinario Mabini, ang utak ng katipunan? Mahina ang mga katawan subali't ang kanyang kaisipan ang nagpatakbo sa isang idolohiya ng nagbigay laya sa mga mamayang Pilipino. Ang gawa ay kulang. Ang isip ay lamang.

Pagsamahin ang dalawang kakayahan at ikaw ay makabubuo ng ugnayan na magtutulak sa pagsagawa ng isang pagkilos.

Ang alon ng buhay ay nasa hampas ng iyong isip. Lulutang at lulutang ka kapag ikaw ay nasa panig ng katarungan.

Isdang Bilasa Nakakabalisa!

2009-02-07T15:29:00.000-08:00

Salapi o kalusugan? Pagmamahal sa kapwa o pansariling kasiyahan? Alin ang mas mahalaga para sa iyo?

Mga tanong na madaling sagutin para sa taong may gintong kalooban. Salungat naman ito doon sa mga taong walang pagmamahal sa kapwa.

Masakit ang katotohanan lalo na kapag ito ay nakalalason.

Umiiral na naman ang pagkagahaman ng ilan sa atin. Masisisi ba ninyo ako kung maiinis ako sa ilan sa mga masisibang nagbebenta ng isda sa palengke?

Hindi ko po nilalahat. Meron pong ilang mangangalakal ng isda sa palengke ang may ginagawang "milagro" upang maibenta lamang ang kanilang mga paninda.

Kagabi po ay napanood ko sa "Imbestigador" ni Mike Enriquez na ilan sa mga isdang binebenta sa palengke ay nilalagyan ng de-kulay na kemikal upang MAGMUKHANG SARIWA ANG MGA ITO. Ang kanilang dahilan: upang mabenta kahit bilasa na.

Alam po ba ninyo kung ano ang hinahalo nilang kemikal sa tubig upang ang kulay ng naturang isda ay mangibabaw at magmukhang sariwa? CHLOROX!

Oh lalala! Isa itong nakakalason na kemikal at tiyak na masama sa kalusugan. Bakit kaya ang ilan sa ating mga kababayan ay walang puso? Magkapera lang ay walang habag na gagawin ang lahat kahit ikapapahamak pa ng karamihan!

Mag-ingat po lamang sa nasabing operasyon ng ilan sa mga mangangalakal sa palengke. Huwag po kayo basta bumibili kung hindi po kayo sigurado sa kalidad at kalinisan ng mga ito.

Mas mahalaga po na kilala ninyo ang nagbebenta ng isda at sariwa pa ang mga ito mula sa dagat. Alam ko pong ang nais ng karamihan sa atin ay isda ang nasa hapag kainan. Doon po sa umiiwas na magkasakit ng alta-presyon, ay tiyak na magkakasakit ng malala kapag ang nakain nila ay mga isda na babad sa chlorox.

Mag-ingat lamang po. Pagpapaalala lamang po ang sa akin.

Kuwentong Kano

2009-02-05T16:08:00.000-08:00

Dalawang mukha ng pagbabago ang ipinakita ng pagkahalal kay President Barack Obama. Una, ang pagbabago na nais makamtan ng mga kano ukol sa labanan ng mga black at white communities. Matalino si Obama at naninindigan siya laban sa paglabag sa karapatang-pantao.

Totoo man ito o hindi, may ilan na hati sa kanyang paninindigan, lalu't lalo na ukol sa naging labanan sa Gaza strip dahil nagwika raw siya ng pagpapanig para sa Israel.

Pangalawa, ay ang polisiya niyang hindi susundan ang mga madugong yapak ng dating presidente ng Estados Unidos na si George W. Bush.

Sana ang mga ito ay hindi magbabago sa paglipas ng mga taon. Tutugunan kaya ni Obama ang pangangailangan ng lahat ng sektor, hindi lamang sa kanyang bansa kung hindi maging sa ibang mahihirap na bansa tulad ng Pilipinas na umaasa sa liderato niya?

Maaga pa upang husgahan ang kanyang magagawa dahil wala pa siyang naipapakita na bunga ng kanyang pamamalakad. Subali't hindi maiiwasan na karamihan sa mga tao na nagmamatyag sa kaganapan sa labas at loob ng Estados Unidos, lalo na ang mga Muslims sa Mindanao, ay umaasa na hindi siya tutulad kay Presidente Bush na tingin sa lahat ng Muslim ay terrorista.

Marami pang dapat tignan sa bagong rehimen ni Obama. Paano siya tatayo sa usaping pangkapayapaan sa Mindanao sa pagitan ng gobyerno at ng Moro Islamic Liberation Front (MILF)?

Noong nakaraang pasinaya sa kanyang pag-upo bilang pangulo ay iniwasan ni Obama na imbitahin ang mga puno ng iba't-ibang bansa at kasama na diyan si Pangulong Arroyo. Ano ang dahilan ni Obama sa naturang desisyon? Hanggang ngayon ay lantaran pa rin ang kanyang pag-iwas kay Presidente Arroyo.

Ating obserbahan ang mga kaganapan sa ating kapaligiran.

Magmatyag at maging mapanuri.

(Imahe ni Obama ay hango rito.)

Misteryo sa buhay ni Mimosa

2009-01-31T01:05:00.000-08:00

Maganda si Mimosa. Marami ang nababaliw sa kanyang alindog. Kakaiba ang kanyang ngiti sa mga ibang dalaga sa nayon. Masipag siya at mapagkumbaba. Nag-iisa na lamang siya sa buhay ng siya ay maulila noong sampung taong gulang pa lamang siya. Ayon sa kanyang mga kanayon, inampon siya ng isang matandang dalaga na nakatira malapit sa may tabing-ilog. Subali't nang magkasakit ng malubha ang tumayong magulang ni Mimosa, naiwang nag-iisa na lamang si Mimosa ng ito ay pumanaw.

Simula noon ay madalas ng nakikita si Mimosa sa may ilog at laging umuuwi na lamang ito pag mag-uumaga na. Nagtataka ang mga tao kung bakit kapag may napapadako sa may ilog ay wala naman silang nakita na may tao roon. Kaya't naging usap-usapan sa nayon na si Mimosa ay mahiwaga sapagka't ito ay nawawala sa takipsilim at nagpapakita lamang kapag sumisikat na ang araw.

Likas sa mga Pilipino ang pagiging usisero kaya nagkasundo ang tatlong magkakaibigan na sila Juan, Pedro at Tonyo na sundan si Mimosa upang magkaroon ng kasagutan ang kanilang mga katanungan.

"Pedro, halika na at nang maabutan natin si Mimosa. Ganitong takip-silim ang alis niya sa kanyang bahay.Kailangang magkaroon ng kasagutan ang misteryo sa buhay ni Mimosa".

"Ay sandali Juan. Ililigpit ko na lamang itong ating kinainan at handa na ako".

Maya-maya pa ay narinig ng dalawa ang sigaw ni Tonyo: "Nandito na ako!"

Nakita ng tatlo si Mimosa papalabas sa kanyang bahay at patungo sa ilog. Sinundan ng tatlo si Mimosa subali't ng malapit na si Mimosa sa ilog ay biglang nawala ang dalaga.

Napalingat lang sandali ang tatlo at parang bula ng naglaho si Mimosa.

"Nasaan na siya?" Pabulong na tinuran ni Pedro.

"Aba eh tayong tatlo ang magkakasama at napalingat lang ako ng sandali eh bigla siyang nawala".

Nagdesisyon na lamang ang tatlo na hintayin ang paglabas ni Mimosa at dahil sa pagod ay nakatulog sila sa may tabing ilog sa paghihintay sa dalaga.

Nagulat sila ng pagmulat nila sa kanilang mga mata ay may tatlong maiinit ng baso ng kape sa kanilang harapan.

"O magkape muna kayo," bungad ni Mimosa.

"Ha, paano mo nalaman na nandito kami?", gulat na wika ni Pedro.

"Alam kong sinundan ninyo ako kagabi. Marahil, katulad din kayo ng iba nating mga kanayon na ang akala nila ay may misteryo ako sa aking pagkatao".

Tumahimik ang tatlo. Nagpatuloy si Mimosa.

"Simula nang mamatay si Aling Teresa na umampon sa akin ay hindi ko na kayang matulog mag-isa sa kanyang bahay. Masakit kapag naalaala ko siya at ako ay nag-iisa. Kaya dito ako natutulog sa tagong bahay-kubo sa may tabi ng ilog na nakaugalian ko ng puntahan kahit noong buhay pa siya. Dito ako nagpapalipas ng magdamag".

"Ganoon ba. Pero sabi noong mga napadako sa may tabing ilog ay wala ka raw dito".

"Oo. Tagong tago ang aking bahay-kubo ng mga matataas na puno ng kahoy doon sa may gitna ng gubat. May mga inaalagaan akong mga manok at pato doon para sa aking ikabubuhay."

Nagpaalam ng maayos ang tatlo at humingi ng paumanhin kay Mimosa. Simula noon ay natigil ng ang usap-usapan ukol sa pagiging misteryosa ni Mimosa.

Ang kuwento ko pong ito ay kathang-isip lamang sa pagnanais kong mag-iwan ng aral sa karamihan sa atin na mahilig gumawa ng kuwento na ikasisira ng ibang tao.

Ang tao nga naman. Mahilig sa mga usaping haka-haka lamang.

Para sa mga taong may ganitong pag-iisip, sana ay paki-angat ang antas ng inyong pananaw sa buhay ng sa gayon ay hindi ninyo masisira ang karangalan ng ibang tao.

Huwag maging mapang-husga.

Multo

2009-01-30T03:41:00.000-08:00

Nagbabalik na kaluluwa?

Taong 2008, sa Davao City. Bandang alas dose ng gabi. Tulog na tulog na ako pero ako ay ginising ng ingay mula sa banyo. Panay ang agos ng tubig. Akala ko ay naliligo ang nasa kabilang kuwarto kung saan ako at aking babaeng pinsan ay nanuluyan. Pinatanong ko sa aking pinsan kung may tao ba sa katabing kwarto.

Wala raw sabi nila. Ang aming natulugan ay nasa dulo ng nasabing establisyemento. Ang ingay. Walang tigil ang agos ng tubig. Tumayo ako sa aking kama at aking tinignan. Walang umaagos na tubig at walang bukas na gripo.

Ako ay kinilabutan.

Nang kami ay nakauwi na sa Cotabato City ay nagtext sa akin ang aking pinsan. Eto ang buod ng text niya.

"May pinatay daw na babae sa loob ng kuwarto na iyon".

Kaya pala. Humihingi ng saklolo. Kawawa naman.

Maria Makiling

2009-01-27T23:00:00.000-08:00

Marami sa atin ang naniniwala sa mga diwata. Isang pamana mula sa mga matatanda na nagsisilbing gabay upang itama ang isang mali.

Ang paglalahad na tumutukoy sa mga diwata, tulad ng Alamat ni Maria Makiling ay isang uri ng pananalamin upang hikayatin ang pagsusuri sa kalooban ng bawa't mamayan.

Ayon sa alamat, si Maria Makiling ay isang lambana na naninirahan sa bundok ng Makiling sa Laguna, dito sa Pilipinas. Si Makiling ang pinakatanyag na diwata sa kasaysayan ng mga alamat sa Pilipinas.

Bukod dito, may mga nakasaad din sa mga alamat na may diwata na nangangalang Maria Sinukuan na natatagpuan sa bundok ng Arayat sa Pampanga at si Maria Cacao na mula naman sa bundok Lantoy sa Cebu.

Si Maria Makiling ang bantay ng bundok Makiling upang protektahan ang mga natural na yaman nito. Siya ay kalaban ng mga tao na kinakamkam ang kalikasan upang yumaman mula rito. Galit siya sa mga taong walang awang pinuputol ang mga kakahuyan sa kagubatan at nilalapastangan ang yaman ng kalikasan upang magkamal ng limpak-limpak na salapi.

Maraming ginawang mga pelikula ukol sa alamat ni Maria Makiling at halos lahat ng mga ito ay nag-iwan ng mahahalagang aral: pangalagaan at pagyamanin ang kalikasan. Si Maria Makiling ay isang simbolo ng kunsensiya ng mamayang Pilipino upang ipaalalala sa sambayanan ang halaga ng kalikasan.

Subali't habang lumalawak ang kaalaman ng tao, ang alamat ni Maria Makiling ay tila nawawala na sa diwa ng mga Pilipino.

Marahil na rin ito sa dalawang dahilan: kahirapan at pagiging gahaman. Ang dalawang situwasyon ay nagpapababa sa antas ng pagkatao ng karamihan sa atin.

Ang nasabing kamalian ay laganap kahit saan at patuloy na magaganap kapag walang pagbabago sa kalooban ng mga ganid at halang ang kaluluwa.

Marahil ay kailangang magparamdam muli si Maria Makiling, isang kunsensiya ng kabutihan at pagtutuwid sa baluktot na pamamaraan ng karamihan sa atin.

Ikaw kaibigan, kilala mo ba si Maria Makiling? Minsan ay nasa paligid mo lang siya. Minsan ay nasa tabi mo. Pero madalas ay naninirahan siya sa puso ng bawa't tao upang gisingin ang mga diwang tulog dahil sa kasamaan.

Kababalaghan

2009-01-25T19:26:00.000-08:00

Naniniwala po ba kayo sa kababalaghan? Totoo kaya ito o bahagi lamang ng malikot na imahinasyon ng mga manunulat sa komiks o sa mga nakatatakot na palabas sa telebisyon. Maaaring salungat ang isasagot ko sa iyong inaasahan.

Maaaring ang aking opinyon ay tugma sa mga nababasa mo sa komiks, libro o pahayagan at napapanood sa telebisyon. Opo, ako ay naniniwala sa kababalaghan.

Marami po kasing mga kababalaghan dito sa mundo na mahirap ipaliwanag ng siyensiya. May mga kuwentong kathang-isip lamang, meron naman totoo. Ito ay nagpapakita na bukod sa ating mga tao na nilikha ng Diyos, ay meron ding mga nilalang na sadyang nilikha upang subukan ang tatag ng ating pananampalataya.

Sa relihiyon na Islam ay kinikilala nito ang mga nilalang na tinatawag na "Jinn".

Sadyang nilikha sila ni Allah na parang mga tao rin. Meron silang pamilya at nagkakagusto rin sila sa mga tao. Subali't sila ay nilikha mula sa apoy kaya karamihan sa kanila ay mapusok at laging may nagagawang mali sa pamantasan ng Islam.

Ang mga Jinn ay may kapangyarihan na mag-anyong hayop o tao depende sa kanilang kagustuhan. Layon ng karamihan sa kanila ay linlangin ang mga totoong nananampalataya sa Islam upang papaniwalain na may higit pang makapangyarihan kesa kay Allah.

Noong panahon ni Propeta Mohammad, ay marami ding "Jinn" na napalibot sa kanya. Subali't lahat ng mga ito ay nagawa niyang gawing Muslim.

Kung palalawakin ko po ang usaping ito, ay pag-aralan nating suriin na ang bawa't isa po sa atin ay may kabutihan at kasamaan na pinagsanib sa ating bawa't pagkatao.

Kahit ano pa man ang iyong relihiyon ay may posibilidad na mangibabaw ang pagiging masama sa ating pag-iisip at mga kilos.

Natatandaan mo ba ang teorya ni Sigmund Freud, tungkol sa id, ego at superego ng bawa't isa sa atin na naglalaban sa ating mga pagkatao? Ayon kay Freud ay likas na makasarili ang "id" nguni't dahil kay "super ego" ay nagagawa nitong maisaayos ang buong pagkatao ng isang nilalang. Binabalanse ng super-ego ang mga maling pag-iisip o pagnanasa na hindi tama.

Isipin mo na lamang na ang "kababalaghan" ay nagaganap sa araw-araw subali't dahil sa iyong taimtim na pananalampalataya sa Diyos, maging ano man ang iyong relihiyon, ay matagumpay mo itong nahaharap at napipigilan.

Maging makatao, maka-Diyos at mapagkumbaba. Iyan ang mga kalaban ng kasamaan.

Nakakainis ba?

2009-01-25T17:38:00.000-08:00

Nakakainis talaga ang katotohanan. Marami kang hindi puwedeng baguhin.Mahirap baguhin ang mga bulok na sistema dahil nakasayanan na. Mahirap baguhin ang pag-uugali na kaplastikan. Pero dahil nga sa naiinis ka, mas lalo kang walang mababago. Kaya simulan mo munang maging positibo.

Una, kapag meron kang suliranin, huwag na huwag mong tatakbuhan. Harapin mo ito ng buong tapang. Eh ano kung duwag ka, hindi naman nila makikita sa iyo iyon. At kahit duwag ka pero ipinaglaban mo ang iyong karapatan, tiyak ikaw ay isang kagalang-galang na mamamayan. Kasama sa pagharap sa suliranin ay ang pagtanggap sa katotohanan na hindi ka guwapo o maganda. Hindi ka kaaakit-akit o mayaman. Hindi ka matalino at iba pang bagay na maaaring sabihin sa iyo ng ibang tao upang panghinaan ka ng loob. Kapag nanghina ka, talo ka. Sila na ang panalo kahit hindi pa tapos ang laban.

Nakukuha mo ba ang punto ko, kaibigan? Prinsipyo laban sa prinsipyo. Eh ano kung hindi ka guwapo, marangal naman ang puso mo at mapagkumbaba ka. Mas mabuti na iyon kesa sa mga lalaking ubod ng pogi eh ang pangit naman ng pag-uugali. Maraming ganyan. Masyadong bilib sa kanilang mga sarili kahit wala namang bilib sa kanila.

He,he, he, he! Hayan, napangiti ka tuloy. Sige lang, huwag mong pigilan.

Pangalawa at huli. Ipagpatuloy mo ang iyong magandang adhikain kahit sino pa ang hahadlang. Ang tama ay mananatiling tama kahit gawin pa nilang mali. Huwag kang mabahala dahil karamay mo ang Diyos. Hindi ka niya pababayaan.

Alam ba ninyo?

2009-01-24T05:20:00.000-08:00

Alam ba ninyo na ang bansang Israel ay may planong mag-organisa ng isang milyong blogger para ayusin ang kanilang imahe na nasira ng inilunsad nilang giyera sa Gaza. Malabo. Paano matatakpan ang mahigit sa isang libong mga Gazans na namatay?

Naiintindihan ba nila na buhay ng mga tao ang kanilang kinitil, mga kabataan at walang kamuwang -muwang sa mundo? Paano na ang mga namatayan at namatay? Para na lamang ba silang mga naglahong alabok?

Tsk, tsk. tsk.

Ano Ang "Collateral Damage"?

2009-01-19T23:57:00.000-08:00

Narinig mo na ba ang mga salitang ito-Collateral Damage? Madalas ito ang dahilan ng mga militar kapag may malawak na digmaan na nagaganap at maraming buhay ng inosenteng sibilyan ang nadadamay.

Ayon sa United States Department of Defense, ang "collateral damage" ay ang pagkasira ng mga bagay o pagkawala ng mga buhay ng tao na nadamay dahil sa isang digmaan. Ito raw ay hindi maituturing na hindi makatarungan.

Bakit? Sapagka't ang mga buhay na nawala ay hindi inaasahan at hindi kasama sa adhikain ng digmaan laban sa mga itinuturing nilang kaaway.

Malabo at nakalilito. Ang buhay ng isang tao ay hindi puwedeng ipagkibit balikat lamang dahil tanging Diyos lang ang may karapatan dito. Hindi kapwa niya tao at lalong-lalo na hindi dapat kitlin dahil sa isang digmaan.

Hindi ko maiwasan na isipin na hindi kaya ang mga terminolohiyang ito--collateral damage--ay sadyang pinanday upang may magagamit na depensa kapag maraming buhay ang nawala dahil sa digmaan?

Napakaraming paraan upang maiwasan ng isang umaatakeng bansa na siguraduhin na hindi madadamay ang mga sibilyan na naiipit sa isang digmaan. Subali't alam nating lahat na maraming kaso ng pagpatay tuwing digmaan ay damay ang mga walang kasalanan at madalas ay sila pa ang unang sinasaktan. Walang puno ng ano mang ahensiya ng isang bansa ang aamin na ito ay nagaganap sapagka't ito ay paglabag sa karapatang pantao ng mga sibilyan.

Maipapaliwanag mo ba sa isang ina na namatayan ng anak ang salitang collateral damage? Masasawata ba nito ang poot at sakit sa kanyang dibdib? Paano mo kumbinsihin ang isang magulang na tanggapin ang ganitong paliwanag kung buong buhay at kaluluwa niya ay ipinagkaloob niya sa buhay mula sa kanyang sinapupunan?

Kapag sa iyo ba ito nangyari, madali ba para sa iyo na tanggapin na ang isang mahal sa buhay ay bahagi ng isang collateral damage?

Ang kaganapan sa Israel at Palestine ay huwag tingnan sa isang anggulo lamang. Himayin ang lahat ng detalye at huwag magpadala sa anti-Palestine websites at mga news agencies na puro Israel ang kinikilingan. Hindi ito nag-uugat lamang sa relihiyon, sapagka't ito ay maraming makikitid na kaganapan.

Tandaan mo kaibigan, kung ikaw ay magsusulat, huwag kang makuntento sa iisang detalye lamang. Alamin mo ang lahat dahil kapag ikaw ay nasa labas ng digmaan, o sa madaling salita ay nakatayo ka sa isang "neutral ground", dapat ang isip at kaalaman mo ay hindi base lamang sa sinasabi at kaalaman ng isang grupo na may layunin na ilabas lamang ang bahaging pili at may kinikilingan.

Laging dalawa ang bahagi ng isang kwento: ang nagsasaad at ang katotohanan.

Alitaptap

2009-01-18T17:28:00.000-08:00

Kumukurap kurap
Ikaw ay aking naaaninag
Madilim na paligid
Tila awit aking nababanaag
Alitaptap, alitaptap
Dumapo ka sa aking palad...

Masdan mo ang paligid
Nakikita mo ba
ang nakikita ko?
Pakinggan mo ang tinig
Naririnig mo ba ang
naririnig ko?

Sila ang laman ng kalye
Lagalag walang tahanan
Lupa ay nagkukulang
Sumisikip ang mundo
Mundo ng kawalan

Pagkain ay pinupulot
Sa mga kainan at basurahan
Walang mapagkukunan
Ng sapat na kabuhayan

Nasaan na ang Pilipino
Bakit nagsisipaglayo?
Bakit ang bayan, iniiwanan?
Dahil sa trabaho
Hindi mabahaginan?

Alitaptap, alitaptap
Halika sa aking palad
Liparin mo ang aking diwa
Ikalat mo sa madla
Patakan mo ng pag-asa
Ang bawa't biyak na kaluluwa
Ipakita mo ang liwanag
Sila ay mga Filipino
Matatag at makatao

Larawan:Hango dito.

Islam: Ang Katotohanan

2009-01-16T22:02:00.000-08:00

Ano ba ang katotohanan sa Islam? Digmaan ba ang puso ng Islam?

Hindi po.

Subali't maraming kritiko ng Islam ang nagpapalaganap ng maling paniniwala ukol sa kahulugan ng Islam. Isang halimbawa nito ay ang masugid na kritiko ng Islam sa India na si Arun Shourie na sumulat ng talata sa kanyang aklat na may pamagat na ‘The World of Fatwahs’ sa pahina 572, ukol sa bersikulo nuwebe (9), kapitulo lima (5) o chapter 5, verse 9 ng Surah Taubah ng banal na Qur'an.

Ito ay ginagamit sa maling paraan upang magpalaganap ng salungat na pananaw ukol sa relihiyon na Islam.

Isa si Shourie na ginagamit ang talatang ito upang sirain ang imahe ng Islam. Sa lubos na nakakaintindi sa buong kapitulo 5 at bersikulo 6, ay lantarang mapapansin na tanging bersikulo 9 lamang ang nabanggit ni Shourie at HINDI NIYA binangit sa kanyang mga akda ang bersikulo 6 ng Surah Taubah.

Marami pa ang may ganitong mapanirang puri sa Islam ang gumagamit sa bersikulo 9 upang sirain ang Islam at ipakita sa karamihan na ang Islam ay isang relihiyon para sa pagdanak ng dugo o pakikipagdigma.

Heto po ang nakasaad sa bersikulo 9:

" Kill the mushriqeen (pagans, polytheists, kuffar) where ever you find them" (patayin ang mga hindi naniniwala sa ating pananampalataya)".

Kung bukod tanging bersikulo lamang na ito ang gawing mong basehan sa iyong pang-unawa ukol sa relihiyon na Islam, tiyak nga namang iisipin mo na lahat ng hindi Muslim ay kaaway ng relihiyong Islam.

Mali. Maling-mali.

Upang maintidihan ng buod ang talata ng "Surah Taubah" (Al Qur'an chapter 5, verse 9) ay mahalagang basahin mula bersikulo uno ng nasabing surah. Ang mga galit sa Islam ay hindi binabanggit ang PINAKA-BUOD ng nasabing surah, ito ay ang bersikulo 6 ng Surah Taubah.

Alam ba ninyo na ang bersikulo 9 ay naitala dahil sa pangyayari sa panahong yaon? Nagmula sa isang pangyayari na sangkot ang mga Muslim at Mushriqs (pagans) sa Mecca. Ang dalawang grupo ay nagkaroon ng isang pagkakaunawaan ukol sa pagpapatupad ng kapayapaan sa Makkah o Mecca. Subali't ito ay tahasang niyurakan ng mga Mushriqs kaya nagbigay ng taning na apat na buwan ang mga Muslims upang magbago ang mga Mushriqs at yakapin ang kasunduan para sa kapayapaan.

Naitala ang bersikulo 9 upang bigyan ng lakas loob ang mga mandirigmang Muslim noon na ipagtanggol ang kanilang paniniwala. Ang pagtatanggol sa Islam ay hindi bunga ng kapusukan kung hindi pagtutuwid sa maling pamamaraan noong panahong yaon ng mga Mushriqs.

Eto ang pinakamahalagang bahagi ng bersikulo 6 na HINDI MAN LANG BINABANGGIT ng mga ayaw sa Islam. Bakit? Sapagka't ito ang MAGBUBUKAS NG KATOTOHANAN na ang Islam ay isang relihiyon ng kapayapaan.

Narito ang isanasaad ng nasabing bersikulo 6, kapitulo 5 sa wikang Ingles:

If one amongst the pagans ask thee for asylum, grant it to him, so that he may hear the word of Allah; and then escort him to where he can be secure that is because they are men without knowledge." [Al-Qur’an 9:6]

Nakasaad sa nasabing bersikulo ang salitang pagpapatawad at kapayapaan dahil ayon dito ay dapat ibigay ng isang Muslim ang kapayapaan sa isang kaaway kapag ito ay humingi ng patawad at samahan pa ito sa isang payapa at panatag na lugar.

Walang salita na nagsasaad ng pagpatay sa isang kaaway kahit ito na ay humihingi ng tawad.

Naiintidihan ko kung bakit ang nasabing bersikulo ay hindi ginagamit sa paliwanag ng mga kritiko ng Islam..dahil ito nga naman ay magpapatunay na salungat sa kanilang mga itinuturo ang diwa ng Islam na nakasaad sa Holy Qur'an at lalabas na ang Islam ay isang relihiyon para sa kapayapaan.

Kredibilidad

2009-01-13T04:51:00.000-08:00

Ano ba ang kredibilidad? Ito ba ay pagkain? Ito ba ay salitang walang laman? Ito ba ay mahalaga para sa iyo?

Ang tamang sagot ay sabihin na ito ay mahalaga para sa isang tao na may prinsipyo. Salungat naman ito sa taong nabubuhay ng walang direksiyon. Walang pakialam sa mundo. Karamihan sa atin ay nangangailangan nito lalo't lalo na kapag ang adhikain mo ay irespeto ng iba ang iyong pagkatao.

Nabibili ba ang kredibilidad? Hindi pero maaaring ibahagi ng libre mula sa puso. Kahit masalapi ka pero kapag wala kang kredibilidad, talunan ang labas mo sa karamihan. Kahit sino ka pa sa palagay mo, wala ka pa ring kuwenta kapag wala kang kredibilidad.

Paano malalaman na ang tao ay may kredibilidad? Simple lang: hindi sinungaling. Kapag sinabi niya, gagawin niya. Sa simpleng pananalita, hindi plastik. Totoo ang kanyang mga sinasabi at tumutugma sa kanyang paninindigan ang kanyang pamumuhay.

Kapag may nasilip kang butas sa pahayag ng isang tao at sa uri ng kanyang pamumuhay, tiyak ay susukatin mo ang kanyang pagkatao.

Halimbawa: may isang peryodista na binobola ang kanyang mambabasa na siya ay nagpapahayag ng puro katotohanan lamang pero sa likod ng kanyang isinusulat ay puro kasinungalingan dahil nasa buwanang pasahod pala siya ng isang pulitiko. Wala siyang kredibilidad at karapatan magsulat at sabihing totoo lamang ang kanyang akda.

Isa pang halimbawa ay kapag ang isang peryodista ay galit sa isang pulitiko, at gagamitin niya ang kanyang espasyo para dungisan ang karangalan nito. Ang galit niya ay magbibigay ng hindi balanseng pagpapahayag ng saloobin kaya walang kredibilidad ang punto niya dahil ang motibo niya ay paghihiganti.

Ang peryodiko ay talaan ng mga totoong pangyayari sa buhay at dapat walang halong emosyon. Hindi ito personal blog na puwedeng maging talaan ng emosyon. Ang peryodiko ay dapat na sinusulat sa porma ng balita at walang dapat kinikilingan.

Katulad din iyan ng panunungkulan sa pamahalaan. Dapat may paninindigan sa bawa't salitang bibitiwan.

Huling hininga...

2009-01-11T16:00:00.000-08:00

Isang inang nagpapaalam sa kanyang pinakamamahal na anak. Ang kanyang huling hininga ay mga salita ng pamamaalam. Kung ikaw ay isang ina na katulad niya ay tiyak na tatagos sa puso mo ang imaheng ito.

Isa ito sa mga larawan na kumakatay sa puso ko. E-mail ito mula sa isang kaibigan.

Gusto kong tumulong pero sino ba ako na may magagawa para sa kanila. Ano ba ang kaya kong ibigay samantalang napakalayo ko sa kanila. Sa pamamagitan marahil ng pagsusulat ay ipagsisigawan ko ang aking damdamin.

PLEASE STOP THE WAR IN PALESTINE! Please pity the innocent victims caught in the crossfire. They are mostly innocent children and mothers.

To have a glimpse of what is happening in Gaza, here is a photo of a dying mother with her son in Palestine.

Akda

2009-01-11T04:05:00.000-08:00

Nagsimula akong magsulat noong ako ay nasa kolehiyo. Mabulaklak at malalim ang mga salita sa ingles na gamit ko. Gustong gusto kong malalim ang dating ng bawa't titik ko dahil na rin siguro sa mataas ang inaasahan ng aming kolehiyo sa akin bilang editor-in-chief ng aming papel. Habang tumatagal ay lalong nagiging "intimidating" ang aking bawa't akda...at iyon ang aking pagkakamali.

Noong ako ay naging manunulat na sa isang diyaryo sa aming bayan, nagising ako sa katotohanan na mali pala ang aking pamamaraan sa pagsusulat. Dapat pala ay hindi ko pahirapan ang aking mambabasa. Dapat pala ay ipaliwanag ko sa simpleng mga salita ang aking isip. Simple at hindi "abstract".

Payo ko sa mga nais magsulat, laging gawing patakaran sa paglalahad ng damdamin at isip sa pamamaraang simple. Huwag pa-impress o mag-intimidate ng mga mambabasa sa pamamagitan ng paggamit ng mga salitang mahirap intindihin, dahil para sa kanila, ang artikulong simple at madaling maintindihan ay mas binabasa at tinatangkilik.

Chat

2009-01-09T21:26:00.000-08:00

Kaninang umaga ay nagulat ako dahil meron gusto magpa-add na contact ko sa yahoo messenger. Hindi kasi ako iyong tipo na chat ng chat sa ym. Mas gusto ko pang magsulat na lang o di kaya ay lumahok sa debate sa mga forum dito sa internet. Hindi ko pinansin at hinayaan ko na lang na ang baby girl ko ang sumagot dahil mas mabuti na ang ganoon.

Pero makulit ang isang ito. Dami niyang sinabi sa akin na dahilan kung paano niya ako natagpuan sa internet. Pinaliwanag ko sa kanya na ako ay umiiwas sa long chat dahil hindi ko gusto masayang ang oras ko sa mga bagay na hindi mahalaga. Marami siyang mga sinasabi na salungat sa una niyang naturan.

Nahahalata kong hindi pakikipagkaibigan lang ang gusto niya...mas malalim pa dito.

Maraming tao ang mapaglaro sa internet dahil may laya silang magpanggap ng pagkatao na salungat sa tinatago nilang anino. Depende na lang iyon sa tumatanggap.

Huwag maging inosente at baka maging biktima ka ng isang taong may madilim na hangarin. Marami ang mababait at meron namang iilan na mapagsamantala sa kabaitan ng iba. Maging
mapanuri at matalino. Huwag naman isara ang pintuan ng pakikipagkaibigan.

Mapalad ako at may mga totoo akong mga kaibigan sa internet.

Mahiwagang Kwento..

2009-01-07T17:18:00.000-08:00

Mayroon po akong kuwento sa inyo. Ito po ay naganap nung ako ay pinuno pa ng ahensiya na isang sangay ng pamahalaan noong 1991. Ako po ay nagsagawa ng isang seminar-workshop para sa mga kabataan ng Tawi-tawi at Sulu. Mayroon po akong mga kasama at isa rito ay isang matalik na kaibigan na tawagin na lang nating Tita.

Magkasama kami ni Tita sa isang kuwarto ng hotel sa Zamboanga City. Nakalimutan ko na po ang pangalan ng hotel na iyon subali't ang pangyayari dito ay hindi ko malilimutan.

Mula Cotabato City ay tumuloy pa kami sa barter trade sa Zamboanga para sa isang mahalagang dahilan. Dahil po sa pagod sa biyahe,ay agad kaming tumuloy na sa kwarto upang makapagpahinga at maging handa sa biyahe kinabukasan patungong Tawi-tawi.

Habang nasa loob ng banyo si Tita, ay napansin ko ang isang puting-puti na pusa na nakapasok sa loob ng hotel. Lubos akong nagtaka dahil pinid na pinid ang pintuan ng aming kwarto at maging ang room boy na naghatid ng aming mga bagahe ay walang dalang pusa o nakabuntot man lang na pusa sa kanya. Hindi ko na lang pinansin.

Ng lumabas si Tita sa banyo at nagpahinga, tinanong ko kung nasaan na ang pusa dahil naging abala ako sa pagligpit ng aking mga gamit. Dahil siguro sa antok ay hindi na rin napansin ni Tita ang tungkol sa pusa.

Naisip ko na rin na baka nasa ilalim ng kama namin at lalabas rin iyon. Walang ibang lagusan sa kwarto na iyon kung hindi ang iisang pintuan doon. Makalipas ng ilang oras ay pareho na kaming nakatulog ni Tita at nakalimutan na iyong tungkol sa pusa. Hindi na rin kami lumabas ng hotel dahil sa pagod. Nakakandado rin ang aming pintuan.

Nang kami ay paalis na ay muli kong tinanong si Tita kinabukasan. Sabi niya ay hindi na niya nakita. Pinasilip ko sa ilalim ng kama sa isang hotel attendant at sinabi niyang walang pusa doon at bawal sa kanila na meron pusa o aso sa hotel.

Kinilabutan ako. May kuwento ang pusang iyon at nagbigay ito ng babala. Hindi ko na sinabi kay Tita ang naisip ko sa araw na iyon.

Tama lahat ang aking kutob ng kami ay nakarating sa aming paroroonan. Mayroon mga pangyayari na hindi maganda subali't ako ay naging handa sa ano mang kaganapan doon, dahil sa pananalig ko sa Diyos na hindi NIYA kami pababayaan.

Kaartehan..

2009-01-07T16:42:00.000-08:00

Wala akong paboritong artista. Wala akong iniidolo. Subali't hindi ko lang maiwasan ang sobrang kaplastikan na bumabalot sa karamihan sa kanila. Nakakatawang isipin na ang mga artistang babae ay nagpapasiklaban sa klase ng bag meron sila.

Kumpetisyon sa "brand" ng bag at sapatos. Bakit kailangan pang branded? Kaartehan. Nakakainis rin madalas sa mga okasyon dito sa aking probinsiya. Bawa't babae ay nais maging prinsesa kahit wala sa dugo at lahi. Akala kasi ng iba, kapag may pera at kapangyarihan ka ay ganap ka ng prinsesa o prinsipe. Hellooo...nasa lahi po iyan. Nasa dugo at wala sa pera.

Hindi po ako mayaman. At hindi po ako mahilig sa mga gamit na branded. Para sa akin, basta malinis at maayos ang aking mga gamit, tama na po iyon. Masyado lang po akong metikolosa sa kalinisan ng katawan, pero hindi po ako maarte sa mga kagamitan. Subali't nasa dugo ko po ang dugo ni Sultan Kudarat..ama po siya ng lolo ng lolo ko sa ama mula sa angkan ni Sultan Pulalun na nagmula sa ugat ni Sultan Kudarat.

Kahit sa panahon na may kakayahan akong mamili ng mas mahal sa mura, mas gugustuhin ko pa rin ang mura na mga gamit dahil sa pagiging praktikal ko sa sarili. Napakarami po nating mga kapatid na Pinoy na naghihirap at walang makain.

Ayaw ko sa kaartehan na wala sa lugar. Mahirap na iyong laging nagpapanggap.Ang pagiging totoo sa sarili ay isang bagay na dapat hangaan sapagka't ang buhay na walang maskara ay dapat ipagmalaki.

Matapang sa PDEA..

2009-01-07T14:29:00.000-08:00

Kagabi ay napanood ko sa telebisyon ang sagutan sa pagitan ni Justice Secretary Raul Gonzalez at ang matapang at may paninindigan na si Maj. Ferdinand Marcelino ng Philippine Drug Enforcement Agency (PDEA). Humanga ako sa tibay ng kanyang kalooban at paninindigan at hindi man lang natinag na si DOJ Secretary Gonzalez ang kanyang kasagutan.

May katwiran naman talaga si Major Marcelino na tumayo at ipaglaban ang kanyang reputasyon dahil buhay at karangalan niya ang nakataya sa katotohanan ng inilantad niya ang ukol sa kaso ng mga Alabang boys na sangkot sa pagbebenta at paggamit ng droga ayon sa mga pruweba na hawak ni Marcelino.

Bihira ang tulad ni Major Marcelino. Panibagong imahe ang kanyang naibibigay sa PDEA, nalilinis niya ang bulok na umaalingasaw sa loob ng ahensiyang ito. Napakarami pang mga malalaking isda na kailangang pangalanan ng PDEA. Dito lang sa Mindanao ay talamak na ang ganitong uri ng sakit na kumakatay sa kaluluwa ng mga kabataan. Isang malaking hamon ang nasa balikat ng PDEA ngayon.

Ipagpatuloy mo ang iyong kagitingan, Major Marcelino. Nasa likod mo ang iyong mga kababayan.

Kasal-kasalan

2009-01-05T16:37:00.000-08:00

Bata,bata..paano ka ginawa? Simpleng tanong subali't may kumplikasyon. Ito ay karaniwan ng umiikot sa mga usap-usapan ng mga kabataan, kasabay nito ang pagnanais nilang magmadali na maging isang ama at ina. Akala yata nila ay ganoon lang kadali ang buhay. Gumawa ng bata at maging maligaya. Mahihilo lamang sila pag nabatid nila na mas masalimuot ang buhay may pamilya lalu't-lalo na kapag ang papasok sa ganitong estado ay mga menor de edad at nais lamang magrebelde sa pamilya.

Ang mga kabataan nga naman, laging makikitid ang pananaw sa buhay dahil nga sa kanilang kakulangan sa karanasan na maaaring magturo sa kanila at magparamdam sa pait ng bawa't maling desisyon. Adbenturismo at ang pagiging malikhain ng kanilang murang kaisipan ay madalas nawawala sa direksiyon. Kaya mahalaga ang gabay ng kanilang mga magulang.

Sa bawa't tanong ukol sa paggawa ng isang sanggol ay may kaakibat na responsibilidad sa gagawa. Ang bagong buhay na iyong nilikha ay umaasa ng hustisya sa buhay na dapat mong ipagkaloob bilang isang magulang. Karapatan ng isang bata na mamuhay ng may laya at kaligayahan sa isang tahimik at mapayapang pamayanan.

Bata, bata...huwag ka sanang magmadaling maging isang ama sa murang gulang pa lamang. Magsinop, maypunyagi at higit sa lahat, palawigin pa ang kaalaman at karanasan sa buhay upang maging handa sa ano mang pagsubok na daratal sa iyong buhay.

Pigil..

2009-01-04T17:50:00.001-08:00

Gusto kong sumigaw sa galit. Pero alam kong hindi tama kahit alam kong karapatan kong ilabas ang aking saloobin. Galit ako subali't nirerespeto ko ang aking ama na huwag muna ako magsalita. Masuwerte ang mga taong ito at mabait ang aking ama. Kung ako lang, lalabas at lalabas ang lahat ng katotohanan.

Hindi ko lang alam hanggang kelan ako magpipigil. Kontralado ko ang aking emosyon para sa aking ama. Subali't tayo ay may kasabihan, kapag nagpipigil lalong nanggigigil. Huwag lang sana dumating sa punto na hindi ko na kakayanin.

Prediksiyon

2009-01-03T17:05:00.000-08:00

Prediksiyon

Maraming lumalabas na prediksiyon ng mga manghuhula ukol sa kapalaran ng bawa't isa sa atin ayon sa araw ng ating kapanganakan. Napanood ko sa telebisyon at nabasa ko sa diyaryo ang mga nakatala ukol sa aking birth sign na "Taurus". Bawal po sa Islam ang naniniwala sa astrolohiya at hula. Dahil ang pananalig ay dapat nakatuon sa poong lumikha at hindi sa siyensiya o sa hula ng ibang tao.

Gawin na lang po nating gabay ang mga ito bilang mga isyu na ating tignan sa ating pagkatao ng ating mapagsino ang klase ng pag-uugali meron tayo. Meron po akong mga kilala na nalulungkot kapag naibalita na ang kanilang birth sign ay mamalasin.

Marami din po akong kilala na masuwerteng-masuwerte noong nakaraang taon sa kabila ng salungat na hula tungkol sa kanila.

Iyan po ang katotohanan ng buhay. Hindi lahat ng bagay na ating nababasa, nakikita at naririnig sa media na ukol sa prediksiyon ng buhay ay tama. Kaya nga po mayroon tayong sariling pag-iisip upang gabayan tayo sa wastong pagmumuni-muni.

Bagong Taon!

2008-12-30T16:59:00.000-08:00

Masaya at manigong bagong taon sa inyong lahat. Umaasa akong ngingiti ka kahit may masakit sa puso mo. Umaasa akong tatawa ka kahit may mabigat sa dibdib mo. Maiksi ang panahon at dapat tibayan natin ang ating kalooban sa mga pagsubok na ating pinagdaraanan.

Ewan ko kung maniwala ka pero nandito ako bilang kaibigan. Naintindihan ko kung may mga hinanakit ka sa buhay sapagka't tulad mo ako ay mayroon din mga malulungkot na karanasan.

Kaya lang, hindi ako ang tipo ng tao na sumusuko. Lalo akong tumitibay dahil alam kong maliban sa Diyos ay mayroon akong mga kaibigan at pamilyang nagmamahal sa akin. Kaya ngiti kaibigan. Ngiti. Salubungin mo ang 2009 ng may pag-asa sa iyong dibdib.

Pinoy ka! Kaya mo iyan! :)

Kape..

2008-12-30T02:43:00.000-08:00

Kape ka ng kape. Alalay lang kaibigan at baka tubuan ka ng nerbiyos. Ilang baso ng kape ang kaya mong inumin sa isang araw? Ang "caffeine" kapag sumobra ay hindi maganda ang dulot nito sa ating kalusugan.

Pero hindi kita masisi. Kelangan mo magkape para kaya mong tumagal sa puyatan o overtime sa upisina. Dagdag din sa gastos ninyo iyon para sa iyong pamilya.

Kailangan mo rin magkape para gisingin ang diwa mo sa umaga upang hindi ka antok sa upisina. Kape ang gamot mo upang gisingin ang iyong inaantok na diwa.

Sino ba naman ang hindi aantukin sa baba ng sahod at mahal na bilihin? Karamihan sa mga manggagawa ng pamahalaan ay lubog na sa utang. Mula sa five-six hanggang sa napakahabang listahan ng kanilang utang sa tindahan ng kapitbahay. Minsan kelangan pa nilang iwasan dumaan sa lugar ng kanilang pinagkakautangan upang hindi makarinig ng pambubuska.

Ang mga ito ay karaniwan na sa buhay ng isang empleyado ng gobyerno na hirap sa pagkakasya sa sahod dahil sa mataas na mga presyo ng bilihin na kailangan nila sa araw araw. Kulang na kulang, katunog ng kanta ni Claire dela Fuente na "Sayang". Maraming nasasayang na pangarap sahil sa kawalan ng oportunidad.

Hayan tuloy at maraming umaalis upang makipagsapalaran sa ibang bayan. Pero marami naman ang nagsipagbalikan sa Pilipinas dahil naghihirap na rin sa ibang bansa.

Tanong ko: Hanggang kelan ka magkape? Teka, aking baguhin ang tanong: hanggang kelan maghihirap ang pinoy?

Payo ko: Huwag umasa sa wala. Umasa sa sarili.

Ako po ay...

2008-12-29T16:40:00.000-08:00

Lubos ko pong kilala ang aking sarili. Doon po sa hindi ako kilala, nais ko pong ilantad ang aking pagkatao.

Sabi nila ako ay matapang, subali't may malambot po akong puso. Madaling maawa at bukas sa gustong makipagkaibigan. Palaban daw po ako at walang inuurungan lalu't-lalo na pag ako ay lantarang inuunahan. Sabi nga nila ay tigre daw sa labanan pero mabait naman na kaibigan.

Siguro nga. Ayaw ko ng panlalamang. Ayoko ng pang-aapi. Ayoko rin ng mga mayayabang.

Subali't ang ayaw ko sa lahat ay bastos ang ugali at walang paggalang sa kapwa.

Prangka po ako. Ayoko ng paikot-ikot na salita.

Hindi po ako mahilig sa night life o sosyalan. Tama na sa akin na makasama ko ang aking pamilya sa mahahalagang okasyon. Bawal po sa akin ng pumunta ng bar o ibalandra ang sarili kung saan-saan. Iyan po ang pangaral ng aking ama at ina.

Hindi po ako moralista dahil may sarili naman akong mga kamalian na tanggap ko at hindi itatago. Wala po akong skeleton sa aking kabinet dahil hindi po ako takot ilantad ang multo sa buhay ko kung sakaling meron man.

Bakit naman ako magpa-hipokrita? Sarili ko lamang ang aking lolokohin.

BAGOONG...

2008-12-28T01:41:00.000-08:00

Marami sa atin ang sarap na sarap sa bagoong. Oo nga naman, lalu't-lalo na kapag may kasamang hilaw na mangga. Masarap na ay mura pa. Iyon nga lang ay hindi malinis ang paggawa nito at kitang-kita ang pruweba ng ipinalabas sa "imbestigador" ni Mike Enriquez ang pag-proseso ng ilang sa mga nagnenegosyo nito.

Simula noon ay tumigil na akong kumain ng bagoong. Kuntento na lamang ako sa toyo at suka kapag gusto kong kumain ng manggang hilaw.

Tignan natin ang ibang simbolismo ng bagoong.Ito ay mura at laging ulam ng mga mahihirap nating kababayan. Sa kabila ng katotohanan na hindi tiyak ang kalinisan nito, hindi pa rin maiiwasan na ito ang tanging tinatangkilik ng karamihan.

Bakit? Sapagkat ito ay mura. Puwede pang mautang sa kalapit na tindahan, ayon kay Ginang Ledesma, na umaasa lamang sa kakarampot na suweldo ng kanyang asawa na karpintero. Kapag may itatayong bahay, may sahod siya. Kapag wala, puro sila utang.

Simbolismo ng kahirapan ang bagoong. Masarap at masakit ang katotohanan sa amoy nito.

Larawan ay mula sa www.skokienet.org

Muslims..

2008-12-27T23:49:00.000-08:00

Kung ikaw ay isang dayo lamang at walang kaalaman ukol sa kultura ng mga Muslim, tiyak magugulat ka dahil mali ang narinig mong balita na kami raw mga Muslims ay laging gusto ng giyera o mahilig ng basag-ulo.

Kung meron man po kayong alam na mga Muslims na basagulero, sila po ay hindi bumubuo ng buong papulasyon ng mga Muslims sa Mindanao. Ganyan lamang po talaga. Maraming mayayabang kapag nasa puwesto. Ako po ay naniniwala na lahat ng tao ay may pantay-pantay na karapatan. Ang pang-aabuso o panlalamang sa kapwa ay malaking kasalanan sa Diyos, ikaw man ay Muslim o hindi. Ako po ay laging panig sa inaapi kahit na ang nang-aapi ay kapwa ko Muslim.

May mga nagsasabi pa na ang mga Muslim daw sa Mindanao ay may buntot at walang alam sa mundo. Naku naman po, iyan ay malaking insulto. Magbasa po kayo at alamin ang totoo. Mukhang iyong may ganyang paniniwala ang lumalabas na walang kamuwang-muwang sa mundo.

Marami po sa amin ang may mataas na pinag-aralan. Marunong makisalamuha sa kapwa at irespeto ang karapatan ng iba.

Ang Mindanao po ay ina ng lahing hindi nagpasakop sa mga banyaga. Iyan ang katunayan kaya abot langit ang ngitngit ng mga kano at mga espanyol dahil hindi sumuko ang lahi namin kahit ano pa ang hirap na aming dinanas. Kaagapay ng ganyang kagitingan ay ang mga bayani ng ating bayan tulad ni Andres Bonifacio, Jose Rizal, Gabriela Silang at marami pang iba.

Subalit sayang at hanggang ngayon ay nakagapos pa rin ang ating lahi bilang Filipino sa mga banyaga.

Mulat at pagmumulat..

2008-12-27T22:59:00.000-08:00

Ano ba ang ibig sabihin ng pagiging "mulat" ? Ito ba ay simpleng pagbukas ng mata?

Ito ba ay simpleng pag-alis ng piring sa mga matang walang nakikita?

Ang mulat na tao ay gising ang diwa at alam ang kilos. Pinipili ang pinapakinggan at winawasto ang kasinungalingan. Maraming mga tao ang nagkukunwaring may magandang adhikain sa bayan, nguni't sa kabila nito ay kabaligtaran.

Mabulaklak na salita ay hindi papasa, kapag ang kalooban ay naagnas na parang bangkay. Animo ay tulad ng naisawalat ng "imbestigador", isang paborito kong palabas sa telebisyon tuwing sabado ng gabi na hatid ni Mike Enriquez.

Gustong gusto ko ang linya ni Enriquez : "hindi ko kayo tatantanan!".

Naalaala mo pa ba ang isang isyu ukol sa mga bangkay na naaagnas na sa loob ng isang morge dahil sa kawalan ng pondo? Heto tayo, isinusulong ang karapatan ng buhay, subali't lantad ang katotohanan na pati ang mga namayapa na ay hindi mabigyan ng katarungan.

Ang "pagmumulat" po ay panawagan, puwedeng paulit-ulit na salita upang ang diwa ay magising o di kaya ay paglalantad sa maruming katotohanan sa paraan na hindi naman labag sa karapatan ng iba.